συναρπαγή

συναρπᾰγή, ἡ,

• robbery, plundering, ἐκτὸς συναρπαγῆς καὶ κλοπῆς Stud.Pal. 22.177.30 (ii A.D.), cf. Sm. Ps. 34(35).20, Cod.Just. 12.60 (61).7, Wilcken Chr. 6.13 (v A.D.), Cat.Cod.Astr. 8(4).168; = obreptio, Gloss.
• • • 2 συναρπαγῇ in my haste, Cat.Cod.Astr. 1.104.