συναρπάζω
συναρπάζω, to seize and carry clean away
- snatch and carry away with one, carry clean away, S. OC 819, E. Or. 1493 (lyr.), X. Mem. 1.4.8, PSI 4.353.12 (iii B.C.), Gal. 6.301, etc.; ξ. [τινὰ] βίᾳ A. Pers. 195; βίᾳ ἐκ τῆς ὁδοῦ σ. τινάς Lys. 3.46, cf. 12.96; πάντα σ. ὥσπερ θύελλα S. El. 1150; ὁ κρατῶν ἅμα πάντα σ. X. Cyr. 4.2.26; ἀετὸς τὸν λαγὼ σ. ib. 2.4.19; seize and retain, οὐ δύνανται συναρπάζειν αἱ μῆτραι τὸν γόνον Hp. Aër. 21: metaph., carry away with one (by persuasive arguments), ξυναρπάσας στρατόν E. IA 531, cf. Call. Epigr. 30.5 Pf., Longin. 16.2, Gal. UP 3.10; οὐδένα ὑμῶν συναρπάζω I am not ‘rushing’ you, Diog.Oen. 24; σ. ἑαυτὸν εἰς τὸ ἄνω, of mystical union with the One, Plot. 5.3.4:—Pass., to be seized and carried off, βία ξυναρπασθεῖσαν S. Aj. 498; σ. βουκόλων ὕπο Id. Fr. 659; by death, Phld. Mort. 37.
- 2 ξ. χεῖρας seize and pin them together, E. Hec. 1163, cf. Lys. Fr. 75.4:—Med., ξ. τινὰ μέσον, of a wrestler, Ar. Lys. 437.
- 3 metaph., ξ. φρενί seize with the mind, grasp, S. Aj. 16, cf. Ar. Nu. 775; τὸ ῥηθέν Simyl. ap. Stob. 4.18.4; σ. τὸ ζητούμενον, in arguing, to be guilty of a petitio principii, Luc. JTr. 38, S.E. P. 2.35, etc.; so συνήρπασται εἰς κτητικὴν σύνταξιν is hastily concluded to have a possessive force, A.D. Synt. 165.9.
- 4 carry away, destroy all traces of, τι Luc. Dom. 16.
- 5 Pass., of persons, συνηρπασμένοι having been robbed, PRyl. 119.28 (i A.D.).
1. meerukken, wegroven, ontvoeren:
2. vastpakken (en vasthouden), beetgrijpen
3. absorberen, spec. geneesk. van zaad in de baarmoeder.
Strong 4884
"perfective " of ἁρπάζω (v. M, Pr., 113),
(a) to seize and carry away (so most commonly) : Ac 27:15;
(b) to seize and hold: Lk 8:29, Ac 6:12 19:29.†
- 1to seize and carry clean away, Trag., etc.:— Pass., Soph.
- 2ξ. χεῖρας to seize and pin them together, Eur.
- 3metaph., σ. φρενί to seize with the mind, grasp, Soph., Ar.
-
…καὶ τῶν ἄλλων κακῶν ἃ πεπόνθατε ὑπʼ αὐτῶν, οἳ τοὺς μὲν ἐκ τῆς ἀγορᾶς τοὺς δʼ ἐκ τῶν ἱερῶν συναρπάζοντες βιαίως ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ ἀπὸ τέκνων καὶ γονέων καὶ γυναικῶν ἀφέλκοντες φονέας αὑτῶν ἠνάγκασαν γενέσθαι καὶ οὐδὲ ταφῆς τῆς…
Lysias, Speeches
-
…οὗτοί εἰσιν οἱ βίᾳ εἰς τὴν ἡμετέραν οἰκίαν εἰσιόντες, οὗτοι οἱ διώκοντες, οὗτοι οἱ βίᾳ ἐκ τῆς ὁδοῦ συναρπάζοντες ἡμᾶς. ὧν ὑμεῖς μεμνημένοι τὰ δίκαια ψηφίζεσθε, καὶ μὴ περιίδητε ἐκ τῆς παρόδου ἀδίκως ἐκπεσόντα, ὑπὲρ ἧς…
Lysias, Speeches
-
…ἐγὼ δʼ ἀδελφὴ σοὶ προσηυδώμην ἀεί. νῦν δʼ ἐκλέλοιπε ταῦτʼ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ θανόντι σὺν σοί · πάντα γὰρ συναρπάσας θύελλʼ ὅπως βέβηκας. οἴχεται πατήρ · τέθνηκʼ ἐγὼ σοί · φροῦδος αὐτὸς εἶ θανών · γελῶσι δʼ ἐχθροί ·…
Sophocles, Electra
-
…ὄρος καὶ θῆρες, οὐδὲν δʼ ἦν ἀκίνητον δρόμῳ. κυρεῖ δʼ Ἀγαύη πλησίον θρῴσκουσά μου · κἀγὼ ʼξεπήδησʼ ὡς συναρπάσαι θέλων, λόχμην κενώσας ἔνθʼ ἐκρυπτόμην δέμας. ἣ δʼ ἀνεβόησεν · Ὦ δρομάδες ἐμαὶ κύνες, θηρώμεθʼ ἀνδρῶν τῶνδʼ…
Euripides, Bacchae
-
…ὦ φθέγμʼ Ἀθάνας, φιλτάτης ἐμοὶ θεῶν, ὡς εὐμαθές σου, κἂν ἄποπτος ᾖς ὅμως, φώνημʼ ἀκούω καὶ ξυναρπάζω φρενὶ χαλκοστόμου κώδωνος ὡς Τυρσηνικῆς. καὶ νῦν ἐπέγνως εὖ μʼ ἐπʼ ἀνδρὶ δυσμενεῖ βάσιν κυκλοῦντʼ, Αἴαντι τῷ σακεσφόρῳ…
Sophocles, Ajax
-
…οὐχ ἑκὼν ἄγω σε, Πενθέως δʼ ὅς μʼ ἔπεμψʼ ἐπιστολαῖς. ἃς δʼ αὖ σὺ βάκχας εἷρξας, ἃς συνήρπασας κἄδησας ἐν δεσμοῖσι πανδήμου στέγης, φροῦδαί γʼ ἐκεῖναι λελυμέναι πρὸς ὀργάδας σκιρτῶσι Βρόμιον ἀνακαλούμεναι θεόν · αὐτόματα δʼ αὐταῖς…
Euripides, Bacchae
-
…ὄνειρον ἀποκλύσω. ἰὼ πόντιε δαῖμον, τοῦτʼ ἐκεῖνʼ · ἰὼ ξύνοικοι, τάδε τέρα θεάσασθε. τὸν ἀλεκτρυόνα μου συναρπάσασα φρούδη Γλύκη. Νύμφαι ὀρεσσίγονοι. ὦ Μανία ξύλλαβε. ἐγὼ δʼ ἁ τάλαινα προσέχουσʼ ἔτυχον ἐμαυτῆς ἔργοισι, λίνου…
Aristophanes, Frogs
-
…τῇδʼ ἐπυργοῦτο στολῇ ἐν ἡνίαισί τʼ εἶχεν εὔαρκτον στόμα, ἡ δʼ ἐσφάδαζε, καὶ χεροῖν ἔντη δίφρου διασπαράσσει καὶ ξυναρπάζει βίᾳ ἄνευ χαλινῶν καὶ ζυγὸν θραύει μέσον. πίπτει δʼ ἐμὸς παῖς, καὶ πατὴρ παρίσταται Δαρεῖος οἰκτείρων σφε ·…
Aeschylus, Persians
-
…, χειρίαν ἐφείς τινι. ᾗ γὰρ θάνῃς σὺ καὶ τελευτήσας ἀφῇς, ταύτῃ νόμιζε κἀμὲ τῇ τόθʼ ἡμέρᾳ βίᾳ ξυναρπασθεῖσαν Ἀργείων ὕπο ξὺν παιδὶ τῷ σῷ δουλίαν ἕξειν τροφήν. καί τις πικρὸν πρόσφθεγμα δεσποτῶν ἐρεῖ λόγοις ἰάπτων · ἴδετε…
Sophocles, Ajax
-
…, σεμνὰς Ἐρινῦς τανύποδας, μαθεῖν ἐμὲ πρὸς τῶν Ἀτρειδῶν ὡς διόλλυμαι τάλας, καί σφας κακοὺς κάκιστα καὶ πανωλέθρους ξυναρπάσειαν, ὥσπερ εἰσορῶσʼ ἐμὲ αὐτοσφαγῆ πίπτοντα, τὼς αὐτοσφαγεῖς πρὸς τῶν φιλίστων ἐκγόνων ὀλοίατο. ἴτʼ, ὦ ταχεῖαι ποίνιμοί…
Sophocles, Ajax