συναρχία
συναρχία, joint administration
συναρχία, ἡ,
- joint administration or government, τινων D.C. 53.2; πρός τινα Id. 47.7; περὶ τὰ στρατιωτικά Str. 15.1.52.
- II in pl., αἱ σ. the collective magistracy, Arist. Pol. 1298a14, Aen.Tact. 4.11, Anon.Hist. (FGrH 160) p.887 J., IG 7.15 (Megara, ii B.C.), 42(1).79 (Arcadian, found at Epid., ii B.C.), Decr.Aetol. ap. Eust. 270.40, Plb. 27.2.11, etc.: so in sg., SIG 426.32 (Bargylia, found at Teos, iii B.C.), al., Str. 5.3.2.
συναρχία, ας (ἡ)
1 pouvoir commun ou partagé, particul. en parl. du triumvirat, à Rome, Str. 708 ; DC. 47, 7 ; 53, 2 ||
2 au pl. magistrature collégiale, Arstt. Pol. 4, 14, 4 ; Pol. 4, 4, 2 ; 27, 2, 11 ; 38, 5, 4.
Étym. σύναρχος.
συναρχία, ἡ, die Mitherrschaft, Mitverwaltung der Regierung od. eines obrigkeitlichen Amtes ; – αἱ συναρχίαι, die sämmtlichen Magistratsmitglieder, Magistratsversammlung ; Arist. Polit. 4.14 ; Pol. 4.4.2, 27.2.11.
συναρχία
συν-αρχία, ἡ,
ἀρχή
- Ijoint administration, Strab.
- IIin pl., αἱ συναρχίαι, the collective magistracy, Arist.