συναρτίζω

συναρτ-ίζω,

• accommodate, ὑποτακτικὴ ἔγκλισις συνηρτισμένη οἷς ὑποτέτακται subjunctive mood being accommodated to the conjunction which governs it, A.D. Synt. 246.16; f.l. for συναπαρτίζω in D.H. Comp. 22.
• • II συνηρτίζοντο· συνηθροίζοντο, Hsch.