συναρμογή
συναρμογή, combination
συναρμογή, Dor. -γά, ἡ,
- combination, Ti.Locr. 95b, Diotog. ap. Stob. 4.7.62, Plu. Aem. 32, etc.
- 2 wedlock, Ptol. Tetr. 182, Vett.Val. 38.1, al.
- 3 musical combination, Iamb. VP 25.114.
συναρμογή, ῆς (ἡ) accord parfait, harmonie complète, T. Locr. 95b ; Diotog. (Stob. Fl. 48, 62) ; Plut. Æmil. 32, M. 1007d.
Étym. συναρμόζω.
συναρμογή, ἡ, Zusammenfügung, ἀδιάλυτος Tim.Locr. 95b. In der Tonkunst = Harmonie.