τετράορος

τετρᾱ-ορος, contr. τέτρωρος, ον, (ἀείρω)

• yoked four together, τ. ἄρσενες ἵπποι Od. 13.81, cf. E. Hel. 723, Tim. Pers. 204; τ. ἅρμα a four-horsed chariot, Pi. P. 10.65, etc.; δίφρος S. Fr. 958 (cj.); ὄχοι E. Supp. 675; also contr., τέτρωρος ὄχος Id. Hipp. 1229; τέτρωρον ἅρμα Id. Alc. 483, Heracl. 860; τέτρωρον a team of four, Ael. NA 1.36, Philostr. Im. 2.18.
• • II four-legged, τετραόρου φάσμα ταύρου S. Tr. 508 (lyr.).
  • III τέτρωρον, τό, upper surface of astragalus, Ruf. Oss. 38, Gal. 2.775.

τετράορος, vierfach zusammengespannt, vierspännig ; ἅρμα, Pind. P. 10.65 ; ἁρμάτων ζυγά, N. 7.93 ; ἅρματα, Eur. Suppl. 689 ; Soph. Trach. 506 nennt den Stier τετράορος, was »vierfüßig« erklärt wird. Vgl. Lobeck Phryn. 642.

τετρᾰορος,

• 1with four horses τόδʼ ἔζευξεν ἅρμα Πιερίδων τετράορον P. 10.65 ἐπεὶ τετρᾰόροισιν ὥθʼ ἁρμάτων ζυγοῖς ἐν τεμένεσσι δόμον ἔχει τεοῖς (v. ζυγόν) N. 7.93

τετράορος (ἀείρω): yoked four abreast, pl., Od. 13.81†.

τετράορος τέτρ-ωρος, ον, ἀείρω

• • Iyoked four together, Od.; τ. ἅρμα a four-horsed chariot, Pind.
  • IIfour-legged, Soph.