τετράμορφος
τετράμορφος, four-shaped, fourfold
τετρᾰ-μορφος, ον,
- four-shaped, fourfold, ὧραι τ. the four changing seasons, E. Fr. 943; of Janus, Lyd. Mens. 4.1.
τετρά·μορφος, ος, ον [ᾰ] qui a quatre formes ou aspects, Eur. fr. 120.
Étym. τ. μορφή.
τετράμορφος, viergestaltig, von vierfacher Gestalt, Eur. frg. inc. 120.