τετράπηχυς

τετρᾰ-πηχυς, υ, gen. ους Ath.Mitt. 33.377 (Pergam.); nom.and acc. pl. -πήχεις Ar. V. 553, Ra. 1014; acc. pl. neut. -πήχη PCair.Zen. 353.9 (iii B.C.):—

• four cubits (six feet) long, Hdt. 7.69; of men, six feet high, tall fellows, Ar. ll.cc., cf. Pl. R. 426d, Philostr. Im. 1.25; nom. τετρᾰ-πήχης, ες, Hdn. Gr. 1.82.

τετράπηχυς, gen. εος, vier Ellen lang ; Her. 7.69 ; Plat. Rep. IV.426d ; ἄνδρες, Ar. Vesp. 553 ; vgl. Lobeck Phryn. 549.

τετράπηχυς τετρά-πηχυς (ᾰ), υ,

• gen. εως, four cubits (six feet) long, Hdt., Plat.; of men, six feet high, Ar.