τετράξοος
τετράξοος, split four times
τετράξοος, ον, (ξέω)
- split four times, ἐλάται καὶ πεῦκαι τ. trees of which the wood has four lines of fissure, Thphr. HP 5.1.9: cf. δίξοος, μονόξοος.
τετρά·ξοος, ος, ον, taillé carrément ou propre à être taillé carrément, Th. H.P. 5, 1, 9.
Étym. τ. ξέω.
τετράξοος, vierspaltig, δένδρα, Bäume, deren Holz zur Verarbeitung viermal gespalten werden muß, Theophr.