τραχύνω
τραχύνω, to make rough, rugged, uneven
Could not find τραχυνθέντα in Logeion dictionaries.
τραχυνθέντα aorist passive participle neuter nominative plural, aorist passive participle neuter vocative plural, aorist passive participle neuter accusative plural, aorist passive participle masculine accusative singular of τραχύνω
τρᾱχύν-ω, Ion. τρηχ-: pf. τετράχῡκα (ἀπο-) D.H. Comp. 22:—Pass., aor. ἐτρᾱχύνθην Pl. Ti. 66c: pf. τετράχυσμαι Arist. HA 536b23, (ἐκ-) Luc. Pisc. 51; 3 sg. -υνται Arist. Pr. 901b11; inf. -ύνθαι Pl. Prt. 333e: (τραχύς):—
- make rough, uneven, Id. Ti. 65d: c. acc., τ. τὸ κύτος ib. 67a; αὔρη τρηχύνοι πέλαγος A.R. 4.768:— Pass., become rough, Pl. Ti. 66c, Plu. Rom. 3, etc.; of the sea, Arist. Col. 791a21; of the voice, Id. Aud. 803b2; τ. τῇ φωνῇ use rough, harsh tones, Plu. TG 2.
- 2 in A. Th. 1050, τράχυνε refers to τραχύς γε μέντοι δῆμος just before, call them harsh.
- 3 metaph. in Pass., to be angry, exasperated, τετραχύνθαι τε καὶ ἀγωνιᾶν Pl. Prt. 333e; πρός τινα Plb. 2.21.3, Plu. Pel. 26; τινι Anon. Oxy. 664.38; τ. ὅτι . . D.H. Th. 43.
- 4 τ. τὰς ἀκοάς grate roughly on the ears, Id. Comp. 22.
- II intr., to be rough, ὁ τραχύνων τόπος D.S. 1.32; τὰ τραχύνοντα τοῦ ποταμοῦ Plu. Cat.Ma. 20.
τραχύνω (f. inus., ao. ἐτράχυνα, pf. inus. ; pass. ao. ἐτραχύνθην, pf. τετράχυσμαι, postér. τετράχυμαι) [ᾱῡ, au fut. act. ῠ]
I tr. :
1 rendre rude, raboteux, Plat. Tim. 65d, 67a ; au pass. devenir rude, Plat. Tim. 66c ; en parl. de la voix, Arstt. Aud. 52, etc. ; particul. rendre houleux, en parl. de la mer, A. Rh. 4, 768 ; au pass. devenir houleux, en parl. de la mer, Arstt. Col. 5 ||
2 blesser l’oreille par un son rauque ou rude, etc. DH. Comp. 22 ||
3 au mor. rendre le caractère inégal, irriter, aigrir, exaspérer, d’où au pass. être irrité, exaspéré, Plat. Prot. 333e ; πρός τινα, Pol. 2, 21, 3, contre qqn ; avec ὅτι, DH. Thuc. 43 ||
II intr. être rude, âpre, raboteux, DS. 1, 32 ; Plut. Cato ma. 20 ||
➳ Pf. pass. 3 sg. : τετράχυνται, Arstt. Probl. 11, 22 ; inf. τετραχύνθαι, Plat. Prot. 333e. Conjug. ion. en η : τρηχύνω, A. Rh. 4, 768 ; impf. 3 sg. τρήχυνε, Nonn. D. 2, 198 ; ao. ἐτρήχυνα, Hpc. 5, 276 ; au pass. ἐτρηχύνθην, Hpc. 1, 69 ; 8, 450.
Étym. τραχύς.
1. act. met acc. oneffen maken, ruw maken:
2. med.-pass. ruw worden, oneffen worden:
τραχύνω, [ᾱ], ion. τρηχύνω, perf. τετράχυσμαι, Arist. H.A. 4.9, E., wo ein cod. τετράχυμαι hat, wie Plut. Num. 8 steht ; auch τετράχυμμαι, Schaefer Schol. Ap.Rh. 3.276 ; – rauh, uneben machen ; ἐπαλείφουσα τὰ τραχυνθέντα Plat. Tim. 66c ; αὔρη τραχύνει πέλαγος Ap.Rh. 4.768 ; übertr., zornig, böse machen. erzürnen, aufbringen, Aesch. Spt. 1036 ; καὶ ἐδόκει μοι ἤδη τετραχύνθαι καὶ ἀγωνιᾶν, Plat. Prot. 333e ; πρός τινα, Pol. 2.21.3 ; Sp.
τραχύνω
τρᾱχύ_νω,
τραχύς
- Ito make rough, rugged, uneven, Plat.:—Pass. to become rough, Plat.; τρ. τῇ φωνῇ to use rough harsh tones, Plut.
- 2in Aesch. Theb., τράχυνε refers to τραχύς γε μέντοι δῆμος (just before) call them rough, I care not.
- 3metaph. in Pass. to be exasperated, Plat.
- IIintr. to be rough, Plut.