τραχυσμός
τραχυσμός, a roughening
τρᾱχ-υσμός, Ion. τρηχ-, ὁ,
- a roughening, τοῦ ἐντέρου Hp. Acut. 60; τῆς ἐπιφανείας Orib. Fr. 79.
τραχυσμός, ion. τρηχυσμός, οῦ (ὁ) rudesse, dureté, Hpc. Acut. 394.
Étym. τραχύνω.
τραχυσμός, [ᾱ], ὁ, das Rauh-, Unebenmachen, Hippocr.