τραχώδης
τραχώδης, of rough nature
τρᾱχ-ώδης, ες,
- of rough nature, v.l. in Arist. HA 549b14, interpol. in Dsc. 3.13.
τραχώδης, ης, ες [ᾱ] d’espèce rude, d’où rude, âpre, Arstt. H.A. 5, 17, 8 dout. ; Th. Lap. § 62 ||
➳ Ion. τρηχώδης, Nic. l. c.
Étym. τραχύς, -ωδης.
τραχώδης, [ᾱ], ες, von rauher, harter Art, bei Arist. H.A. 5.17, zw.