ἀναιδής
ἀναιδής, shameless
Could not find τἀναιδὲς in Logeion dictionaries.
τἀναιδὲς masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀναιδής
- shameless, of Agamemnon, ὦ μέγʼ ἀναιδές Il. 1.158; of Penelopeʼs suitors, Od. 1.254, al.; ὦ θρέμμʼ ἀναιδές S. El. 622.
- 2 c. gen., Κυδοιμὸν ἀναιδέα δηϊοτῆτος ruthless in havoc, Il. 5.593.
- II of things, as, in Od. 11.598, the stone of Sisyphus is called λᾶας ἀναιδής the reckless, ruthless stone, cf. Il. 4.521, 13.139; πότμος ἀ. Pi. O. 10(11).105; ἐλπὶς ἀ. greedy, Id. N. 11.45; ἃ πέπονθʼ ἀναιδῆ the shame that I have suffered, S. OC 516; λόγοι τῶν ἀναιδῶν ἀναιδέστεροι Ar. Eq. 385: τὸ ἀναιδές = ἀναίδεια, βλέφαρα πρὸς τἀνειδὲς ἀγαγών E. IA 379; ἔνθα τἀνειδὲς κρατεῖ Diph. 111b; εἰς ἀναιδὲς . . δός μοι σεαυτόν S. Ph. 83; ἐπὶ τὸ ἀναιδέστερον τραπέσθαι Hdt. 7.39.
- III Adv. -δῶς S. OT 354, E. Alc. 694, Ar. Th. 525, etc.: Sup. -έστατα Heraclit. 15.
I esp. de pers.
1 irrespetuoso, irreverente, desvergonzado
ἐς τὸ ἀναιδέστερον ἐτράπευ
cometiste la mayor falta de respetoὦ θρέμμ' ἀναιδές
ὅπου ἀναισχυντοῦσι γέροντες, ἀνάγκη καὶ νέους ἐνταῦθα εἶναι ἀναιδεστάτους
ἀ. ὀφθαλμός
mirada irreverente
• subst.
τἀναιδές
2 desvergonzado, sinvergüenza, descarado, sin escrúpulos
ὦ μέγ' ἀναιδές
οὐκ ἀναιδὲς δοκεῖ μὴ εἰδότας ἐπιστήμην ἀποφαίνεσθαι τὸ ἐπίστασθαι οἷόν ἐστιν;
¿no es un descaro no sabiendo lo que es «saber» proclamar lo que es la ciencia?ἀναιδὲς καὶ θρασὺ βλέπειν
ὁ ἀτενὴς ὀφθαλμός
•
λόγοι
γνώμη
•
op. ἀνδρεῖος
descarado
• subst.
εἰς ἀναιδὲς ... δός μοι σεαυτόν
séme falto de escrúpulos
• en rel. con la conducta sexual desvergonzado, impúdico
γυνή
πρόσωπον
• de los himnos fálicos
ἀναιδέστατα εἴργαστ' ἄν
γέγον' ἔργ' ἀναιδῆ
de la historia de Edipo
• en rel. c. la antropofagia
ἐξ ἀναιδοῦς φάρυγος ὠθήσει κρέα
del cíclope antropófago
II de fuerzas irracionales, animales fabulosos y n. abstr.
1 que rompe todas las barreras, irrefrenable, despiadado, atroz
οὐδ' ὧδ' ἀναιδὴς οὐδεμία πόρδαλις
ninguna pantera es tan indomable (como una mujer)λέοντος ἀναιδέα θυμὸν ἔχοντος
ὀδόντας
ὄσσε
ἄκανθαι
σύες
• del mar sin sentimientos, implacable, IG 4.358 (Corinto),
Κυδοιμός
θάνατος
2 desenfrenado, desatado, abusivo
ἐλπίς
ἀναιδέσι φαρμάκοις
con colores exagerados, chillones de una pintura
III adv. -ῶς, jón. -έως Call.Fr.194.100
1 irrespetuosa o irreverentemente
ἐάν τις αὐτὸν ἀ. ἐγχείρῃ θεάσασθαι
2 desvergonzadamente contra toda norma social o moral
ἀ. διεμάχου τὸ μὴ θανεῖν
• poco escrupulosamente
χρηματίζεσθαι
εἴρησθον τὼ λόγω
• imprudentemente
ἐροῦμεν ἀλλήλας ἄνολβ' ἀναιδέως
• Adv. ἀναιδῶς , Plat. Phaedr. 243b ; ohne Scheu, Xen. Mem. 4.3.14.
[ἀν- 1 + αἰδώς.]
- 1
Careless of the good opinion of others, lost to all sense of decency, shameless, reckless Od. 1.254, Od. 13.376, Od. 17.449, Od. 20.29, 39, 386, Od. 23.37.
Absol. Il. 1.158.
- 2
Of a stone or rock, reckless, careless of what mischief or trouble may ensue Il. 4.521. Cf. Il. 13.139 (as if the rock lent itself to the discharge of the stone): Od. 11.598.
Of κυδοιμός
figured as a symbol: ἀναιδέα δηϊοτῆτος (app., shamelessly insatiate of . . .) Il. 5.593.
- 1
- 1cruel ἀναιδέα θάνατον O. 10.105 δέδεται γὰρ ἀναιδεῖ ἐλπίδι γυῖα N. 11.45 παῦσέν [τʼ] ἔργʼ ἀναιδῆ sc. of Laomedon fr. 140a. 59 (33).
- Ishameless, Hom., Soph.
- 2c. gen., ἀναιδέα δηϊοτῆτος insatiate of strife, Il.
- IIof things, λᾶας ἀναιδής the reckless stone, of Sisyphus, Od.; ἔργʼ ἀναιδῆ Soph.: —τὸ ἀναιδές, contr. τἀνειδές, ἀναίδεια, Eur.; ἐπὶ τὸ ἀναιδέστερον τραπέσθαι Hdt.
- IIIadv. -δῶς, Soph., etc.
-
…; ἦ μὴν πολύν γε τὸν κάτω λογίζομαι χρόνον, τὸ δὲ ζῆν σμικρὸν ἀλλʼ ὅμως γλυκύ. σὺ γοῦν ἀναιδῶς διεμάχου τὸ μὴ θανεῖν καὶ ζῇς παρελθὼν τὴν πεπρωμένην τύχην, ταύτην κατακτάς · εἶτʼ ἐμὴν ἀψυχίαν ψέγεις, γυναικός…
Euripides, Alcestis
-
…σοῦ δυσμένεια καὶ τὰ σὰ ἔργʼ ἐξαναγκάζει με ταῦτα δρᾶν βίᾳ · αἰσχροῖς γὰρ αἰσχρὰ πράγματʼ ἐκδιδάσκεται. ὦ θρέμμʼ ἀναιδές, ἦ σʼ ἐγὼ καὶ τἄμʼ ἔπη καὶ τἄργα τἀμὰ πόλλʼ ἄγαν λέγειν ποεῖ. σύ τοι λέγεις νιν ,…
Sophocles, Electra
-
…τε θεοῖσι συνιέμεν, ἄλλοτε δʼ αὖτε ταύρου ἐριβρύχεω, μένος ἀσχέτου, ὄσσαν ἀγαύρου, ἄλλοτε δʼ αὖτε λέοντος ἀναιδέα θυμὸν ἔχοντος, ἄλλοτε δʼ αὖ σκυλάκεσσιν ἐοικότα, θαύματʼ ἀκοῦσαι, ἄλλοτε δʼ αὖ ῥοίζεσχʼ, ὑπὸ δʼ ἤχεεν…
Hesiod, Theogony
-
…βωτιανείρῃ καρπὸν ἐδηλήσαντʼ, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ μεταξὺ οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα · ἀλλὰ σοὶ ὦ μέγʼ ἀναιδὲς ἅμʼ ἑσπόμεθʼ ὄφρα σὺ χαίρῃς, τιμὴν ἀρνύμενοι Μενελάῳ σοί τε κυνῶπα πρὸς Τρώων · τῶν οὔ τι μετατρέπῃ οὐδʼ…
Homer, Iliad
-
…τὸν δʼ ἐπαλαστήσασα προσηύδα Παλλὰς Ἀθήνη · ὢ πόποι, ἦ δὴ πολλὸν ἀποιχομένου Ὀδυσῆος δεύῃ, ὅ κε μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφείη. εἰ γὰρ νῦν ἐλθὼν δόμου ἐν πρώτῃσι θύρῃσι σταίη, ἔχων πήληκα καὶ ἀσπίδα καὶ δύο δοῦρε…
Homer, Odyssey
-
…ἄρʼ Ἕκτωρ ἀντικρὺ μεμαώς, ὀλοοίτροχος ὣς ἀπὸ πέτρης, ὅν τε κατὰ στεφάνης ποταμὸς χειμάρροος ὤσῃ ῥήξας ἀσπέτῳ ὄμβρῳ ἀναιδέος ἔχματα πέτρης · ὕψι δʼ ἀναθρῴσκων πέτεται, κτυπέει δέ θʼ ὑπʼ αὐτοῦ ὕλη · ὃ δʼ ἀσφαλέως θέει ἔμπεδον…
Homer, Iliad
-
…πάντα, θεά, κατὰ μοῖραν ἔειπες · ἀλλά τί μοι τόδε θυμὸς ἐνὶ φρεσὶ μερμηρίζει, ὅππως δὴ μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσω, μοῦνος ἐών · οἱ δʼ αἰὲν ἀολλέες ἔνδον ἔασι. πρὸς δʼ ἔτι καὶ τόδε μεῖζον ἐνὶ…
Homer, Odyssey
-
…ὑπερφιάλοισιν ὄλεθρον. τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη · διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ, φράζευ ὅπως μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσεις, οἳ δή τοι τρίετες μέγαρον κάτα κοιρανέουσι, μνώμενοι ἀντιθέην ἄλοχον καὶ ἕδνα διδόντες · ἡ δὲ…
Homer, Odyssey
-
…ἐμμένειν, κἀφʼ ἡμέρας τῆς νῦν προσαυδᾶν μήτε τούσδε μήτʼ ἐμέ, ὡς ὄντι γῆς τῆσδʼ ἀνοσίῳ μιάστορι. οὕτως ἀναιδῶς ἐξεκίνησας τόδε τὸ ῥῆμα ; καὶ ποῦ τοῦτο φεύξεσθαι δοκεῖς ; πέφευγα · τἀληθὲς γὰρ ἰσχῦον τρέφω. πρὸς τοῦ…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…ἄνω ὤθεσκε ποτὶ λόφον · ἀλλʼ ὅτε μέλλοι ἄκρον ὑπερβαλέειν, τότʼ ἀποστρέψασκε κραταιίς · αὖτις ἔπειτα πέδονδε κυλίνδετο λᾶας ἀναιδής. αὐτὰρ ὅ γʼ ἂψ ὤσασκε τιταινόμενος, κατὰ δʼ ἱδρὼς ἔρρεεν ἐκ μελέων, κονίη δʼ ἐκ κρατὸς ὀρώρει…
Homer, Odyssey