φιλανθρωπεύομαι
φιλανθρωπεύομαι, to act humanely
Could not find φιλανθρωπευόμενον in Logeion dictionaries.
φιλανθρωπευόμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular, present middle participle neuter accusative singular of φιλανθρωπεύομαι
φῐλανθρωπ-εύομαι,
- act humanely or courteously, πρός τινας D. 19.139: c. acc. rei, to show kindness by granting a thing, Hld. 9.27, D.C. 50.20; τι περί τινα Aristid. Or. 21 (22). 10; τὰ θαυμαστά Id. 2.234J.
- 2 Astrol., = sq. 1.2, Procl. Par.Ptol. 200.
- II c. acc. pers., treat humanely, J. AJ 13.2.3; φ. τινά τι do one a kindness, Hld. 9.2:—Pass., φιλανθρωπευθέντες D.S. 18.18, cf. Phld. Herc. 1457.9.
- 2 conciliate, τὸν δῆμον δώδεκα ἀποικίαις App. BC 1.23.
φιλανθρωπεύομαι [ῐ]
I intr. se conduire avec humanité, se montrer humain, bon : πρός τινα, Dém. 384, 14, pour qqn ||
II tr.
1 traiter avec humanité, avec bonté : τινά τι, Hld. 9, 2, qqn en qqe ch. ; au pass. être bien traité, DS. 18, 18 ||
2 accorder avec bonté : τι, Hld. 9, 27, qqe ch. ; τινι, DC. 50, 20, à qqn ; τι περί τινα, Arstd. t. 1, 272, agir avec bonté pour qqe ch. à l’égard de qqn ||
3 rendre bienveillant, disposer favorablement, se concilier, acc. App. Civ. 1, 23.
Étym. φιλάνθρωπος.
φιλανθρωπεύομαι
φῐλανθρωπεύομαι,
- Dep. to act humanely, πρός τινα Dem.