φυσέχη
φυσέχη, Plat. coinage to explain ψυχή soul (‘nature having’)
φῠσέχη, ἡ, word coined from φύσιν ἔχειν or ὀχεῖν, as etymol. of ψυχή, by Pl. Cra. 400b.
φυσ·έχη, ης (ἡ) litt. « qui contient la nature, le caractère », fausse étymol. de ψυχή, imaginée par Plat. Crat. 400b.
Étym. φύσις, ἔχω.
φυσέχη, bildet Plat. Crat. 400b zur Erkl. von ψυχή aus φύσιν ἔχει.