φυσητήριον
φυσητήριον, wind-instrument, pipe
φῡσ-ητήριον, Dor. φυσᾱτ-, τό,
- wind-instrument, pipe, Ar. Lys. 1242 (pl.); gloss on φυσαλλίδες, Hsch.
- II = spiramentum, Gloss.
- III a furnace with bellows, opp. αὐτοματάρειον, Olymp.Alch. 91 B.
φυσητήριον, dor. φυσατήριον, ου (τὸ) [ῡᾱ] sorte de flûte, Ar. Lys. 1242.
φυσητήριον, [ῡ], τό,
1) Blasebalg, Fächer, um Feuer anzufachen.
2) Blasinstrument, s. φυσατήριον.
3) Luftloch, Hesych.
1) Blasebalg, Fächer, um Feuer anzufachen.
2) Blasinstrument, s. φυσατήριον.
3) Luftloch, Hesych.