φυσιογνωμονικός
φυσιογνωμονικός, of or for physiognomy
φῠσιογνωμ-ονικός, ή, όν,
- of or for physiognomy, Hp. Epid. 2.6 tit.; φ. σοφία S.E. P. 1.85: -κή, ἡ, Philostr. Gym. 25: -κόν, τό, name of a work by Antisthenes, Ath. 14.656f; τὰ φ., title of a treatise ascribed to Aristotle. Adv. -κῶς Eust. 838.19.
φυσιογνωμονικός, ή, όν [ῠ] qui concerne l’art de la physiognomonie, Sext. P. 1, 85 ; ὁ Φ. livre sur la Physiognomonie, ouvrage d’Antisthénès, Ath. 656f ; τὰ Φ. traité sur la Physiognomonie, ouvrages d’Aristote et d’Adamantios.
Étym. φυσιογνώμων.
φυσιογνωμονικός, ή, όν, zur φυσιογνωμονία gehörig, geschickt, geübt, zu ihrer Anwendung geneigt,
• adv. φυσιογνωμονικῶς , Sp.
• adv. φυσιογνωμονικῶς , Sp.