ἀκηδέω
ἀκηδέω, to take no care for, no heed of
- take no care for, no heed of, c. gen., οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν Il. l.c.; οὐ μέν μευ ζώοντος ἀκήδεις, ἀλλὰ θανόντος 23.70; σαυτοῦ δʼ ἀκήδει δυστυχοῦντος (imper.) A. Pr. 508, cf. Mosch. 4.81, Onos. 33.3.
- 2 abs., grow weary, Q.S. 10.16. (See also ἀφειδέω.)
1 tr. no hacer caso, no cuidar de, despreocuparse de c. gen.
εὑ
μεῦ
σαυτοῦ ... δυστυχοῦντος
δυνάμεως
τοὺς θεούς
• en v. med. mismo sent.
σὺ δὲ ἀκή[δε]ι τούτων
2 c. part. cansarse de
εἰς ὅ κε Δαναοὶ ... παρὰ τεῖχος ἀκηδήσωσι μένοντες
hasta que los dánaos se cansen de estar al pie de la murallaοὐ γὰρ ἀκηδήσουσι πολὺν χρόνον ἐνθάδ' Ἀχαιοί
pues no van a cansarse aquí por mucho tiempo los aqueosἈργεῖοι ... φέβονται μακρῷ ἀκηδήσαντες ἐπὶ πτολέμῳ
los argivos se marchan hartos por lo largo de la guerra
•
ἀκαδῆσαι· λυπηθῆναι
[ἀκηδής.]
2 sing. impf. ἀκήδεις Il. 23.70.
3 sing. aor. ἀκήδεσε Il. 14.427.
To take no care for.
With genit.: εὑ Il. 14.427, μευ Il. 23.70.
- to take no care for, no heed of, c. gen., Il., Aesch.