ἀκηλίδωτος
ἀκηλίδωτος, spotless
ἀκηλίδωτος [ῑ], ον,
- spotless, ἔσοπτρον, ἐσθής, πέδιλα, LXX Wi. 7.26, Ph. 1.156, Porph. Abst. 2.46: metaph., βίος, ἀρετή, LXX Wi. 4.9, Ph. 2.235; σωτηρία Steph. in Hp. 2.238D.
I
1 limpio, sin mancha
ἔσοπτρον
ἐσθῆτες
2 fig. puro, que es sin tacha o sin mancha
βίος
ἀρετή
γνώμη
• de Cristo inmaculado Clem.Al.Paed.1.2.4.
II adv. -ως inmaculadamente Chrys.M.48.1095.
ἀ·κηλίδωτος, ος, ον [ῑ] non souillé, sans tache, Porph. Abst. 2, 45 ; Phil. 1, 156, etc. ; fig. immaculé, pur, Spt. Sap. 4, 9.
Étym. ἀ, κηλιδόω.
ἀκηλίδωτος, unbefleckt, Philo ; Sp.