ἀκήλητος
ἀκήλητος, to be won by no charms, proof against enchantment, inexorable
ἀκήλητος, ον,
- proof against enchantment, Od. 10.329 (dub. vers.), Pl. Phdr. 259b; μανίας ἄνθος S. Tr. 999 (lyr.); of the Dioscuri, Theoc. 22.169; ἀ. τὸ ἀπαθές Porph. ap. Eus. PE 5.10.
1 que no cede al hechizo
νόος
ἀκήλητον μανίας ἄνθος
incurable florecer de una locura
2 que no se conmueve, inconmovible, inflexible
σφὼ γὰρ ἀκηλήτω καὶ ἀπηνέες
ἀπαθὴς γὰρ ὢν πρὸς ἅπαντα καὶ ἀ.
siendo impasible e inconmovible ante todoἀ. κούρη
doncella que no quiere dejarse conmover o seducirἀκήλητοι δίναι
torbellinos que no ceden en su fuerza
ἀ·κήλητος, ος, ον :
1 non charmé, non séduit, Plat. Phædr. 259a ||
2 que l’on ne peut charmer ou adoucir, Od. 10, 329 ; Soph. Tr. 999 ; d’où inexorable, inflexible, Thcr. Idyl. 22, 169.
Étym. ἀ, κηλέω.
ἀκήλητος, nicht zu besänftigen ; Hom. einmal, Od. 10.329 σοὶ δέ τις ἐν στήθεσσιν ἀκήλητος νόος ἐστίν, durch Zauber nicht zu bezwingen ; der Versgalt dem Aristarch als unecht, nach Dionys Sidon. in den Scholl.; – μανίας ἄνθος Soph. Tr. 995, Schol. ἀκαταπράϋντος ; unbezaubert Plat. Phaedr. 259 ; hart, grausam, Theocr. 22.169 ; sp.D.
ἀκήλητος
[ἀ-1 + κηλέω, to bewitch. Cf. κηληθμός.]
Proof against sorcery: νόος Od. 10.329.
ἀκήλητος (κηλέω): not to be charmed, ‘proof against enchantment,’ νόος, Od. 10.329†.
ἀκήλητος
κηλέω
- to be won by no charms, proof against enchantment, inexorable, Od., Soph.