ἀκήδευτος
ἀκήδευτος, unburied
ἀκήδ-ευτος, ον,
- unburied, Plu. Per. 28, J. AJ 6.14.8.
que no recibe honras fúnebres, insepulto
προβαλεῖν ἀκήδευτα τὰ σώματα
ἀ·κήδευτος, ος, ον, abandonné sans sépulture, Plut. Per. 28 ; Jos. A.J. 6, 14, 8.
Étym. ἀ, κηδεύω.
ἀκήδευτος, unbeerdigt, unbestattet, Plut. Per. 38.
ἀκήδευτος
κηδεύω
- unburied, Plut.