ἀναπότευκτος
ἀναπότευκτος, unerring in its aim
Could not find ἀναπότευκτον in Logeion dictionaries.
ἀναπότευκτον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀναπότευκτος
ἀναπό-τευκτος, ον,
- unerring in its aim, ὄρεξις Arr. Epict. 2.8.29; of persons, 1.4.11, al. Adv., Comp. -ότερον 4.6.26.
1 no malogrado
ὄρεξις
2 de pers. no frustrado
ὀρέξει
3 adv. compar.
εἰ ὀρέγονταί σου ἀναποτευκτότερον
si ven sus deseos menos malogrados que tú
ἀν·απότευκτος, ος, ον, qui obtient ce qu’il désire, Arr. Epict. 1, 4, 11, etc. ; en parl. du désir lui-même, non satisfait, Arr. Epict. 2, 8, 29.
Étym. ἀν-, ἀποτυγχάνω.
ἀναπότευκτος, nicht verfehlend, Arrian. Epict. 2.9.