ἀναπόστρεπτος
ἀναπόστρεπτος, not to be turned away
ἀναπό-στρεπτος, ον,
- not to be turned away, Sm. Jb. 9.13.
que no puede ser apartado, evitado
ὀργή
ἀν·απόστρεπτος, ος, ον, que l’on ne peut détourner ou retirer, Symm. Job 9, 13.
Étym. ἀν-, ἀποστρέφω.