ἀναπόσβεστος
ἀναπόσβεστος, inextinguishable
ἀναπό-σβεστος, ον,
- inextinguishable, Hecat.Abd. 14.
inextinguible
φῶς
ἀν·απόσβεστος, ος, ον, inextinguible, Hécat. (Jos. c. Ap. 1, 23).
Étym. ἀν-, ἀποσβέννυμι.
ἀναπόσβεστος, unauslöschlich.