Logeion | ἀντίπαλος

ἀντίπᾰλος, ον, (πάλη) properly,

wrestling against: hence, antagonist, rival, κράτος ἀ. A. Pr. 528 (lyr.); ἀ. θεοῖς E. Ba. 544 (lyr.): c. gen., μένος γήραος ἀντίπαλον Pi. O. 8.71; γοητείας φάρμακον ἀ. AP 10.50 (Pall.):—Subst. ἀντίπαλος, ὁ, antagonist, rival, adversary, Pi. N. 11.26, S. Ant. 126 (lyr.): mostly in pl., Hdt. 7.236, Ar. Ra. 365.1027, Pl. Alc. 1.119e, al.; cf. φθόνος πρὸς τὸ ἀ. Th. 2.45, etc.; ὁ δʼ ἦλθεν ἐπὶ τἀντίπαλον E. Ba. 278 (dub.).
- - 2 of things, nearly matched, nearly balanced, ἀπὸ ἀ. παρασκευῆς Th. 1.91; ἀ. τριήρης equally large, Id. 4.120; ἀ. τινι Id. 1.11, Pl. Mx. 240a; γνῶμαι μάλιστα ἀ. πρὸς ἀλλήλας Th. 3.49; ἀ. δέος fear caused by the balance of the power of the parties, mutual fear, ib. 11; ἀ. ποιναί adequate punishment, E. IT 446; ἤθεσιν ἀ. [τῇ πόλει] habits corresponding to . ., Th. 2.61; ὑμεναίων γόος ἀ. E. Alc. 922; ἀντίπαλόν τι τῆς ναυμαχίας a point where the action was evenly balanced, Th. 7.71, cf. 38, Lys. 2.38; ἀντίπαλα καταστῆσαι bring to a state of balance, Th. 4.117; εἰς ἀ. καταστῆναι to be in such state, Id. 7.13. Adv. -λως Id. 8.87: also neut. pl., ναυμαχήσαντες ἀντίπαλα Id. 7.34.
- II τὸν ἀμὸν ἀ. him who fights for me, my champion, A. Th. 417 (lyr.).

I c. idea de hostilidad

1 de pers. competidor digno, rival c. dat. γίγαντ' ἀντίπαλον θεοῖς E.Ba.544, ἀντίπαλον αὐτῷ μηδένα εἶναι Pl.Mx.240a, ἱκανοὶ γεγονότες ἀντίπαλοι Ῥωμαίοις Plb.35.2.8, Διόνυσος ... ἀντίπαλος Δήμητρι Nonn.D.7.88

• abs. ἀντίπαλον ... πῶμα ref. al vino de Dioniso, en competición con el grano de Deméter, E.Ba.278

• c. dat. instrum. νόῳ ἀντίπαλος Pi.I.5.61, ἀντίπαλοι τῇ παρασκευῇ Luc.VH 1.12

• subst. ὁ ἀ. antagonista, rival en combates o competiciones, S.Ant.125, Luc.Herm.33, Nonn.D.37.608

• gener. en plu. οἱ ἀ. los adversarios Pi.N.11.26, Ar.Ra.1027, V.1050, Eq.521, Isoc.8.57, Arist.Rh.1382^b19, X.Mem.3.5.13

• en cont. de guerra los enemigos A.Eleg.4, Hdt.7.236, Ar.Ra.365, Pl.Alc.1.119e, D.16.5, 61.28, X.HG 4.2.14, Plb.2.10.4, SB 10039.2 (III a.C.), OGI 90.2 (Roseta II a.C.), Chrysipp.Stoic.3.148, LXX 2Ma.14.17, 3Ma.1.5

• en lit. crist. gener. ref. al diablo ὁ ἀ. el enemigo, Const.App.6.14.4, Cosm.Ind.Top.5.193.

2 gener. de cosas contrario, opuesto, hostil c. dat. τὸ ἀ. τῷ αἵματι Hp.Vict.2.52, ἀντίπαλος δὲ αὐτῇ (ὁμίχλῃ) ... αἰθρία Arist.Mu.394^a22, cf. X.Cyr.6.1.26

• c. gen. μένος γήραος ἀντίπαλον una fuerza que contrarresta su vejez Pi.O.8.71, ὑμεναίων γόος ἀ. E.Alc.922, γοητείας φάρμακον ἀ. AP 10.50 (Pall.), αὐλῶν ἀντίπαλος de Anacreonte, Critias B 1.4, abs. κράτος ἀ.fuerza contraria de Zeus, A.Pr.528, οὐδὲν ... ἀντίπαλον Plb.3.6.11

• neutr. subst. τὸ ἀ.: φθόνος γὰρ τοῖς ζῶσι πρὸς τὸ ἀ. pues la envidia, entre los mortales, (se dirige) a un elemento rival Th.2.45

• neutr. plu. campo enemigo ἐς ἀντίπαλα αὐτοῖς ἀντικαθίστασθαι Philostr.VA 6.20.

3 de pers. el que lucha por uno, campeón τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον A.Th.417.

II sin idea de hostilidad

1 de cosas equilibrado, proporcionado ποιναί castigos adecuados E.IT 446, τριήρης Th.4.120, γνῶμαι Th.3.49

• c. dat. ἐν ἤθεσιν ἀ. αὐτῇ (τῇ πόλει) Th.2.61.

2 equilibrado, igual en fuerzas del poder militar, c. dat. τοῖς αἰεὶ ὑπολειπομένοις ἀντίπαλοι ὄντες Th.1.11, abs. παρασκευή Th.1.91, cf. 2.89, ἀ. δέος miedo a un poder militar igual al propio Th.3.11, ἀντίπαλόν τι τῆς ναυμαχίας un momento equilibrado del combate naval Th.7.71, cf. 38, Lys.2.38, ἀντιπάλων δ' ὄντων ἡμῶν καὶ Λακεδαιμονίων Isoc.4.139

• neutr. como adv. ἀντίπαλα καταστῆσαι establecer el equilibrio Th.4.117, ναυμαχήσαντες δὲ ἀντίπαλα Th.7.34.

III adv. -ως de forma equilibrada ἀ. μᾶλλον ἢ ὑποδεεστέρως Th.8.87.

ἀντί·παλος, ος, ον [πᾰ]

I (ἀντί, contre)

1 qui lutte contre, adversaire : τινι, Eur. Bacch. 544 ; rar. τινος, Pd. O. 8, 71 ; Anth. 10, 50, adversaire de qqn ou de qqe ch. ; πρός τι, Thc. 3, 49, qui lutte contre qqe ch. ; ὁ ἀντίπαλος, Pd. N. 11, 33 ; Soph. Ant. 125, l’ennemi ; surt. au plur. οἱ ἀ. Hdt. 7, 236 ; Ar. Ran. 365, etc. les ennemis, l’ennemi, en parl. d’adversaires politiques, Xén. Ages. 2, 23 ; de rivaux, Thc. 2, 45 ; Xén. Hell. 5, 3, 20 ; 6, 2, 39 ||

2 qui contrebalance, de même grandeur ou de même valeur, égal : τινι, Thc. 1, 11, à qqe ch. ; ἀ. τριήρης, Thc. 4, 120, trirème aussi grande ; ἀ. δέος, Thc. 3, 11, crainte égale de part et d’autre, c. à d. inspirée par le sentiment de forces égales ; ἀντίπαλα ναυμαχεῖν, Thc. 7, 34, livrer une bataille navale avec un succès balancé ; ἀντίπαλόν τι τῆς ναυμαχίας, Thc. 7, 71, un point du combat naval où l’action était indécise ; εἰς ἀντίπαλα καθιστάναι, Thc. 7, 13, mettre sur un pied d’égalité, en état de résister ; ou ἀντίπαλα καταστῆσαι, Thc. 4, 117, rétablir l’équilibre de la lutte ||

II (ἀντί, à la place de)

1 qui lutte à la place de : τὸν ἀμὸν ἀντίπαλον, Eschl. Sept. 417, mon champion ||

2 qui remplace, gén. Eur. Alc. 922.

Étym. ἀ. πάλη.

ἀντί-παλος -ον [πάλη]
1. (~ ἀντί opwegend tegen)
a. die op kan (tegen), die wedijvert (met), met dat.: ἀντίπαλον θεοῖς die op kan tegen de goden Eur. Ba. 544; zelden met gen.; subst. m. ὁ ἀντίπαλος tegenstander, rivaal, vijand, meestal plur.
b. even groot: ἀ. δέος even grote wederzijdse angst Thuc. 3.11.1; in evenwicht; subst. n. τὸ ἀντίπαλον of τὰ ἀντίπαλα evenwicht: πρὸς ἀντίπαλόν τι τῆς ναυμαχίας naar een deel van de zeeslag waar het gelijk op ging Thuc. 7.71.3; ἀντίπαλα καθιστάναι een machtsevenwicht tot stand brengen Thuc. 4.117.2; ἐς ἀντίπαλα καθεστήκαμεν we zijn even sterk geworden Thuc. 7.13.2; adv. acc.: ναυμαχήσαντες ... ἀντίπαλα nadat ze hadden gevochten met gelijk resultaat voor beide partijen Thuc. 7.34.6.
c. overdr. proportioneel, passend (bij): ποινὰς δοῦσ’ ἀντιπάλους waarmee ze de straf krijgt die ze verdient (d.w.z. die opweegt tegen haar misdaad) Eur. IT 446; met dat.: ἐν ἤθεσιν ἀντιπάλοις αὐτῇ τεθραμμένους grootgebracht met gebruiken die bij haar (de stad) passen Thuc. 2.61.4.
2. (~ ἀντί tegen) tegen(over)gesteld; met dat. of πρός + acc. aan iets: πρὸς τὸ ἀντίπαλον αὐτοῖς in tegenstelling tot hen Plut. Lys. 1.2; γνῶμαι … ἀντίπαλοι πρὸς ἀλλήλας aan elkaar tegengestelde meningen Thuc. 3.49.1.
3. (~ ἀντί in plaats van) subst. voorvechter: τὸν ἁμὸν … ἀντίπαλον mijn kampioen (d.w.z. degene die voor mij strijdt) Aeschl. Sept. 417.

ἀντίπαλος, (πάλη)
1) gegenringend, κράτος Aesch. Prom. 526 ; vgl. Pind. Ol. 8.71 ; Epigr. bei Dem. 18.289 ; ὁ, Gegner, Widersacher, Feind, Aesch. Spt. 399 ; Pind. N. 11.26 u. sonst bei Dichtern ; auch Thuc. u. Xen. oft (obgleich Poll. diesen Gebrauch σκληρόν nennt); Plat. Menex. 240a ; Alc.I, 119e ; Pol. u. Plut. τὸ ἀντίπαλον, die Gegenpartei. Gew. τινί, auch πρός τι. γνῶμαι ἀντίπαλοι πρὸς ἀλλήλας, einander widerstreitende Ansichten, Thuc. 3.49 ; τινός Eur. Alc. 925.
2) gegen etwas ankämpfend, schützend, φάρμακον γοητείας ἀντ. Palld. 113 (X.50).
3) im Kampfe gewachsen, παρασκευή Thuc. 4.10 ; κίνδυνος 4.73 ; μάχη, unentschieden, 7.71 ; ἀντίπαλα ναυμαχεῖν, ein unentschiedenes Seetreffen liefern, 7.34 ; ναυμαχία Lys. 2.38 ; übh. entsprechend, ἤθη (μεγάλῃ πόλει) ἀντίπαλα Thuc. 2.61 ; vgl. Eur. I.T. 431 ποιναί ; τὴν πολιτείαν εἰς ἀντίπαλον καθιστάναι, ins Gleichgewicht bringen, Plut.; Thuc. 7.13 ἐπειδὴ ἐς ἀντίπαλα καθεστήκαμεν, nachdem wir den Feinden an Kräften gleich geworden ; vgl. 4.117 ; ἀντίπαλος τριήρης, gleichgroßes Kriegsschiff, 4.120. –
• Adv ἀντιπάλως , im Ggstz von ὑποδεεστέρως, Thuc. 8.87. – Bei Aesch. Spt. 417, der Vertreter im Kampf.

ἀντῐπᾰλος

1wrestling against, met. αἰνέω καὶ Πυθέαν χερσὶ δεξιόν, νόῳ ἀντίπαλον matching, a good match I. 5.61 c. gen., πατρὶ δὲ πατρὸς ἐνέπνευσεν μένος γήραος ἀντίπαλον O. 8.71 pro subs., oneʼs wrestling opponent καὶ παρʼ εὐδένδρῳ μολὼν ὄχθῳ Κρόνου κάλλιον ἂν δηριώντων ἐνόστησʼ ἀντιπάλων N. 11.26

ἀντίπαλος πάλη

- - 1properly wrestling against: then, generally, struggling against, antagonistic, rival, Aesch.; c. dat. rivalling, a match for another, Eur.; c. gen., ὑμεναίων γόος ἀντίπαλος Eur.:—as Subst., ἀντίπαλος, ὁ, an antagonist, rival, adversary, mostly in pl., Hdt., Attic; τὸ ἀντίπαλον the rival party, Thuc.
  - 2of things, like ἰσόπαλος, nearly balanced, Thuc.; ἀντ. τριήρης equally large, Thuc.; ἀντ. δέος fear equal on both sides, mutual fear, Thuc.; ἤθεα ἀντίπαλα τῆι πόλει habits corresponding to the constitution, Thuc.:— τὸ ἀντίπαλον τῆς ναυμαχίας the equal balance, undecided state of the action, Thuc.:—adv. -λως, and in neut. pl. ἀντίπαλα, Thuc.
[II.] τὸν ἀμὸν ἀντ. him who fights for me, my champion, Aesch.

Menu

Word wheel

ἀντίπαλος

Saved

Recent