ἀνυπήκοος
ἀνυπήκοος, not obeying
Could not find ἀνυπήκοον in Logeion dictionaries.
ἀνυπήκοον Adjective: masculine accusative singular, Adjective: feminine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: neuter accusative singular of ἀνυπήκοος
ἀνυπ-ήκοος, ον,
- not obeying, τοῦ λόγου Pl. Ti. 91b, cf. 73a.
que no obedece
τοῦ λόγου
τοῦ θειοτάτου τῶν παρ' ἡμῖν
ἀν·υπήκοος, ος, ον, qui n’obéit pas, indocile à, gén. Plat. Tim. 73a, 91b.
Étym. ἀν-, ὑ.
ἀνυπήκοος, nicht gehorchend, ungehorsam, τινός Plat. Tim. 73a, 91b.