ἀνυπέρβατος
ἀνυπέρβατος, impassable
ἀνυπέρ-βᾰτος, ον,
- impassable, κρημνοί D.Chr. 64.21.
- 2 not to be overcome, unsurpassable, S.E. M. 9.153; ἀηδία Phld. Vit. p.12 J.
- 3 Act., not transgressing the bounds, διάθεσις ἀ. τῶν κατʼ ὀρθὸν λόγον D.L. 7.93. Adv. -τως without omission, of numerical progression, Nicom. Ar. 2.23; unfailingly, Gal. 19.544.
I
1 imposible de atravesar
κρημνοί
2 fig. insuperable
ἀηδία
• irremediable
κακόν
II que no transgrede las reglas
διάθεσις ἀ. τῶν κατ' ὀρθὸν λόγον γιγνομένων
III adv. -ως
1 sin omisión
ἀ. ἐξεταζομένη
2 infaliblemente
σώζονται οὗτοι ἀ.
ἀν·υπέρβατος, ος, ον [βᾰ]
1 infranchissable, D. Chr. 2, 338 ||
2 fig. qu’on ne peut surmonter, invincible, DL. 7, 93.
Étym. ἀν-, ὑπερβαίνω.
ἀνυπέρβατος, nicht überschritten, dah. unüberwindlich, Diog.L. 7.93.