ἀνυπηρέτητος
ἀνυπηρέ-τητος, hyperdor. ἀνυπηρέτατος, ον,
- without attendance, Euryph. ap. Stob. 4.39.27.
*ἀν·υπηρέτητος, seul. dor. ἀνυπηρέτατος, ος, ον [ᾱ] sans serviteur, Eurypham. (Stob. Fl. 3, 344).
Étym. ἀν-, ὑπηρετέω.
ἀνυπηρέτητος, unbedient, Stob.