ἀνύπεικτος
ἀνύπεικτος, unyielding, hard
ἀνύπ-εικτος, ον,
- unyielding, hard, Suid.
duro, difícil Hsch., Sud.
• fig.
ψυχαί
• subst. τὸ ἀ. dureza
ἀν·ύπεικτος, ος, ον, qui ne cède pas, Nyss. 3, 189 Migne.
Étym. ἀν-, ὕπ.
ἀνύπεικτος, nicht nachgebend, hart, Sp.