ἀνυπόκριτος
ἀνυπόκριτος, without dissimulation
ἀνυπό-κρῐτος, ον,
- without dissimulation, LXX Wi. 5.18, Ep.Rom. 12.9, Ep.Jac. 3.17. Adv. -τως M.Ant. 8.5.
- II undramatic, Demetr. Eloc. 194.
- III in punctuation, of a stop in a simple sentence, opp. ἐνυπόκριτος (q.v.), Sch.D.T. p.24H.
I
1 sincero
κρίσις
φιλαδελφία
πίστις
ἡ ἀγάπη
ἐν ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ
ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία
2 que no es teatral
ἡ λύσις
II gram. que está antes de una oración que no es la principal
III adv. -ως sin mentira
εἰπεῖν
ἐν δυσὶ σώμασιν ἀ. εἴη μία ψυχή
ἀν·υπόκριτος, ος, ον [ῐ]
1 non propre à jouer sur la scène, D. Phal. 86, 18 ||
2 non feint, sincère, Spt. Sap. 5, 19 ; NT. Rom. 12, 9.
Étym. ἀν-, ὑποκρίνομαι.
ἀνυπόκριτος, unverstellt ; ohne Heuchelei, NT.
• Adv ., Anton. 8.5.
• Adv ., Anton. 8.5.
ἀνυπόκριτος
ὑποκρίνομαι
- without dissimulation, NTest.