ἀπαντητικός
ἀπαντητικός, combative
ἀπαντ-ητικός, ή, όν,
- combative, Asp. in EN 82.27. Adv. -κῶς obviam, Gloss.
I
1 que sale al encuentro, Gloss.2.233.
2 combativo
οἱ θαρσεῖς εἰσιν ἀπαντητικοί
II adv. -ῶς al encuentro, Gloss.2.233.