ἀπατηλός
ἀπατηλός, guileful, deceitful (cp ἀπατήλιος)
Could not find ἀπατηλότατον in Logeion dictionaries.
ἀπατηλότατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of ἀπατηλός
- = ἀπατήλιος, Il. 1.526; κόσμος Parm. 8.52; λόγου στόλος Emp. 17.26; δέσποινα X. Oec. 1.20; κακοῦργος καὶ ἀπατηλή Pl. Grg. 465b; ἀ. λόγος Id. Lg. 892d; τὸ ἀ. ἐν λόγοις Id. Cra. 407e; σκιαγραφία ἀ. producing illusion, Id. Criti. 107d; στρατηγός App. BC 1.112 (Sup.); also, deceptive, opp. γνήσιος, Eus. Mynd.63. Adv. -λῶς Iamb. Myst. 3.26, Poll. 9.135.
I
1 engañoso, falaz
τέκμωρ ... ἀπατηλόν
κόσμον ἐμῶν ἐπέων ἀπατηλόν
λόγου στόλον οὐκ ἀπατηλόν
λόγος
κομμωτική, κακοῦργός τε καὶ ἀπατηλή
τὸ ἀ. ἐν λόγοις
ἅπτεται τὸ ἀπατηλόν
δέσποινα
στρατηγός
γοητεύματα
2 ilusorio, que produce un efecto engañoso
σκιαγραφία
op. γνήσιος
II adv. -ῶς engañosamente Iambl.Myst.3.26, cf. Poll.9.135.
[as ἀπατήλιος.]
= ἀπατήλιος.: οὐκ ἐμὸν ἀπατηλόν (nothing that comes from me bears deceit) Il. 1.526.