ἀπάτερθε
ἀπάτερθε, apart, aloof
ἀπάτερθε [πᾰ], before a vowel -θεν, Adv.
- apart, aloof, ἀ. δὲ θωρήσσοντο Il. 2.587, cf. Thgn. 1059, Pi. O. 7.74.
- II as Prep. c. gen., far away from, ἀπάτερθεν ὁμίλου Il. 5.445, cf. Thgn. 1153; γόων ἀ. IG 14.2123.
1 aparte, aisladamente, separadamente
ἀ. δὲ θωρήσσοντο
• Pi.O.7.74.
2 c. gen. a un lado, apartado de, lejos de
ἀ. ὁμίλου
γόων ἀ.
ἀπ·άτερθε, dev. une voy. ἀπάτερθεν [ᾰᾰ] adv. à l’écart, Il. 2, 587 ; Thgn. 1059 ; Pd. O. 7, 74 ; avec le gén. loin de, Il. 5, 445.
Étym. ἀπό, ἄτερθε.
ἀπάτερθε, vor Vokalen ἀπάτερθεν, abgesondert, ganz gesondert, wie ἄτερθε, absolut Hom. Il. 2.587, 18.217 ; c. gen. 5.445 ἀπάτερθεν ὁμίλου θῆκεν ; ἔχω Pind. Ol. 7.74.
ἀπάτερθε
[ἀπ-, ἀπο- 7 + ἄτερθε, ἄτερ. Cf. ἄνευθε, ἄνευ.]
- 1
Adv., apart from others or from another: θωρήσσοντο Il. 2.587, φθέγξατο Il. 18.217.
- 2
Prep. with genit., separated from, at a distance from: ὁμίλου Il. 5.445.
- 1
ἀ˘πᾰτερθε
- 1apart ἀπάτερθε δʼ ἔχον διὰ γαῖαν τρίχα δασσάμενοι πατρωίαν ἀστέων μοίρας (Meineke: μοῖραν codd.) O. 7.74
ἀπάτερθε , ἀπάτερθεν (ἄτερ): apart, away from; ὁμίλου, Il. 5.445.
ἀπάτερθε
- Iapart, aloof, Il.
- IIprep. c. gen. far away from, ὁμίλου Il.