About Report a problem

Menu

ἀπάτη

ἀπάτη, a trick, fraud, deceit

ἀπᾰτ-η, ἡ,
  • trick, fraud, deceit, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο Il. 2.114, cf. 4.168: in pl., wiles, οὐκ ἄρʼ ἔμελλες . . λήξειν ἀπατάων, says Athena to Ulysses, Od. 13.294, cf. Il. 15.31; σκολιαὶ ἀπάται Pi. Fr. 213.
      • 2 guile, treachery, ἄταν ἀπάτᾳ μεταγνούς A. Supp. 111, cf. S. OC 230; ἀπάτης δικαίας οὐκ ἀποστατεῖ θεός A. Fr. 301, cf. Pers. 93; ἀ. ἐρώτων S. Ant. 617; διαβολὴ καὶ ἀ. Antipho 6.7, etc.; ἀ. εὐπρεπής, opp. βία ἐμφανής, Th. 4.86; ἢ βίᾳ ἢ ἀπάτῃ 2.39; ἀ. λεχέων a being cheated out of the marriage, S. Ant. 630; ἄνευ δόλου καὶ ἀπάτης ‘without fraud or covin’, Hdt. 1.69; μετὰ σκότους καὶ ἀ. Pl. Lg. 864c.
      • 3 Ἀπάτη, personified, Hes. Th. 224, Luc. Merc.Cond. 42.
    • II beguiling of time, pastime (not Att., Moer. 65), Plb. 4.20.5; ψυχῆς Dicaearch. 1.1; ψυχαγωγίαι καὶ ἀπάται τῆς πόλεως D.Chr. 32.5.
    • III as name of a plant, f.l. for ἀπάπη (q.v.).

Saved

Recent