ἀπατεών
ἀπατεών, a cheat, rogue, quack
ἀπᾰτ-εών, ῶνος, ὁ,
- cheat, rogue, Hp. Art. 42, Democr. 63, Pl. R. 451a, X. Cyr. 1.6.27, Epicur. Fr. 236, etc.:—as Adj., ἀ. λόγος Max.Tyr. 2.1 [31.1.a].
1 subst. de pers. farsante, engañador, timador
ἀπατεῶνος ἔργον
• bribón, picaro Ael.VH 8.17
• del diablo, Clem.Al.Prot.1.7.
2 adj. engañoso, falaz
λόγος
ἀ. διάβολος
ἀπατεών, ῶνος (ὁ) [ᾰᾰ] trompeur, fourbe, Xén. Cyr. 1, 6, 27 ; Plat. Rsp. 451a.
Étym. ἀπατάω.
ἀπατεών, ῶνος, ὁ, Betrüger, Verführer, Xen. Cyr. 1.6.27 ; περί τινος Plat. Rep. V.451a ; Sp.
ἀπατεών
ἀπάτη
- a cheat, rogue, quack, Plat., Xen.