Logeion | ἀποπτύω

ἀπο-πτύω,

spit out, ὄνθον ἀποπτύων Il. 23.781; of the sea, ἀποπτύει ἁλὸς ἄχνην 4.426, cf. Emp. 115.10; ἀ. σίαλον ἐκ τοῦ στόματος X. Mem. 1.2.54: abs., spit, A. Fr. 354, X. Cyr. 1.2.16 codd., Thphr. Char. 19.11:—Pass., Ph. 1.20, Gal. 15.472; to be washed ashore, Alciphr. 1.10.
- - 2 abominate, spurn, ἀποπτύουσι δέ τʼ ἀράς Hes. Op. 726; ἀποπτύεις λόγους A. Eu. 303; ἀπέπτυσαν εὐνὰς ἀδελφοῦ Id. Ag. 1192, cf. Pr. 1070 (lyr.), Ar. Pax 528, E. Andr. 607; disown, A. Ch. 197:—aor. ἀπέπτυσα freq. used in pres. sense, ἀπέπτυσα μὲν λόγον E. Hel. 664, cf. IA 874: freq. abs., ἀπέπτυσα omen absit, Id. Hipp. 614, Hec. 1276, IT 1161; ἀ. χαλινόν, of a horse, Philostr. Im. 1.12.
  - 3 ward off, Epic. in BKT 5(1).122. [υ of pres. long in Ep.; υ of fut. and aor. short in Trag.]

I

1 escupir c. suj. de pers. o cosa y ac. ὄνθον ἀποπτύων Il.l.c., (αἷμα) A.Fr.186a, σίαλον ἐκ τοῦ στόματος X.Mem.1.2.54, (τὸ ἄγαλμα) αἷμα ἀπέπτυσεν D.C.54.7.3

• de un caballo tascar χαλινόν Philostr.Im.1.12, ἀφρὸν ὀδόντων Nonn.Par.Eu.Io.9.6, cf. D.36.228, el mar ἀποπτύει ἁλὸς ἄχνην Il.4.426, (σφε) πόντος δ' ἐς χθονὸς οὖδας ἀπέπτυσε Emp.B 115.10

• en v. pas. ser escupido, arrojado por el mar a la tierra τι τῶν ἐκ ναυαγίας ἀποπτυσθὲν ... σῶμα Alciphr.1.10.4

• abs. ἀποπτύσαι βουλόμενος Thphr.Char.19.11, cf. X.Cyr.1.2.16 (cód.), Plu.2.237a

• aor. ἀπέπτυσα frec. de una acción recién realizada escupo con desprecio para alejar un mal augurio, E.Hipp.614, Hec.1276, IT 1161

• intr. brotar, surgir φλὸξ ... ἐκ σκοπέλων A.R.4.925.

2 medic. expectorar αἷμα Hp.Art.50, c. ac. int. οὐδὲν ἄξιον λόγου Hp.Prog.8, 17, πολύ Hp.Int.3, abs. πολλάκις δ' ... ἀποπτύει Hp.Int.3, cf. Morb.3.16.15

• fig. expulsar τὸ δ' ὑγρὸν ... εἰς τὸν κουλεόν Hp.Cord.3, ἀποπτύσαι· ἀπομύξασθαι e.d. sonarse los mocos Hsch.

II fig. abominar, rechazar con desprecio ἀράς Hes.Op.726, εὐνὰς ἀδελφοῦ A.A.1192, λόγους A.Eu.303, τὰς τῶν παθῶν ἐπικρατείας LXX 4Ma.3.18, cf. A.Pr.1070, Ar.Pax 528, E.Andr.607

• repudiar τόνδ' ἀποπτύσαι πλόκον A.Ch.197

• aor. ἀπέπτυσα de una acción recién realizada ἀπέπτυσα μὲν λόγον E.Hel.664.

ἀπο·πτύω :

1 rejeter en crachant, cracher (de la salive, etc.) acc. Il. 23, 781 ; Xén. Mem. 1, 2, 54 ; abs. Eschl. fr. 376 ; Xén. Cyr. 1, 2, 16 ; en parl. de la mer : ἀπ. ἁλὸς ἄχνην, Il. 4, 426, rejeter de l’écume ; fig. rejeter avec horreur, mépris ou colère, acc. Eschl. Ch. 197, Pr. 1070 ||

2 particul. cracher en se détournant pour conjurer un mauvais présage, Hés. O. 724 ; Eschl. Eum. 303 ; à l’ao. au sens du prés. soit parce que l’on avait réellement craché, soit parce que l’on disait seulement ἀπέπτυσα, le mot tenant lieu de la chose, Eschl. Pr. 1070, etc. ; Eur. Andr. 607 ; Ar. Pax 528 ; abs. ἀπέπτυσα, Eur. Hipp. 614, Hec. 1276, etc. j’ai craché, c. à d. que ce présage soit détourné.

ἀπο-πτύω uitspugen: ὄνθον ἀποπτύων mest uitspuwend Il. 23.781; abs. spugen: ἀ. πρὸς τὸ πρόσωπον in het gezicht spugen Luc. 38.7; overdr. verachten, afwijzen: ἀποπτύουσι δέ τ’ ἀράς zij wijzen de gebeden af Hes. Op. 726; spec. aor.: ἀπέπτυσα bah, weg ermee! (waarbij spreker spuugt) Eur. Hipp. 614.

ἀποπτύω, (πτύω), ausspeien, ὄνθον Il. 23.781 ; ἁλὸς ἄχνην 4.426, die Woge wirst Schaum aus ; σίαλον ἐκ τοῦ στόματος Xen. Mem. 1.2.54 u. Sp. Von Pferden, die den Zügel nicht vertragen, s. Jacobs zu Philostr. p. 280. Gew. übertr., verschmähen, verabscheuen, Hes. O. 724 ; Aesch. Eum. 293 ; bes. im aor. ἀπέπτυσα, Prom. 1072, Ag. 953 u. öfter ; λόγους Soph. frg. 616 ; vgl. Ar. Pax 520 ; absolut, Eur. Hec. 1265, ἀπέπτυσα, Schol. καταφρονῶ ; öfter in Anth.

ἀποπτύω

[ἀπο- 1.]

To spit forth or out: ὄνθον Il. 23.781.

Of a wave: ἁλὸς ἄχνην Il. 4.426.

ἀποπτύω : spit out, Il. 23.781; of a billow, ἀποπτύει δʼ ἁλὸς ἄχνην, ‘belches forth,’ Il. 4.426.

ἀποπτύω

- - 1to spit out, Il.; ἀπ. ἄχνην to vomit forth foam, Il.; absol. to spit, Xen.
  - 2to abominate, loathe, spurn, Aesch., Eur.: aor1 ἀπέπτυσα, Lat. omen absit, Eur.

Menu

Word wheel

ἀποπτύω

Saved

Recent