ἐγκαλέω
ἐγκαλέω, to call in; bring a charge or accusation
Could not find ἐγκαλοῦν in Logeion dictionaries.
ἐγκαλοῦν future active participle masculine vocative singular, future active participle neuter nominative singular, future active participle neuter vocative singular, future active participle neuter accusative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular of ἐγκαλέω
- call in a debt, Isoc. 17.44, X. An. 7.7.33, D. 31.6, 36.14: generally, demand as oneʼs due, ἀργύριον Lys. 3.26.
- 2 invoke, τὴν τῶν θεῶν ἰατρείαν Str. 14.1.44.
- II bring a charge or accusation against a person:—Constr.: c. dat. pers. et acc. rei, charge something against one, φόνους ἐ. τινί S. El. 778, cf. Pl. Ap. 26c, etc.; ἐ. ἔγκλημά τινι Hyp. Lyc. 18, cf. Eux. 24; χόλον κατʼ αὐτῶν ἐ. S. Ph. 328: folld. by a relat. clause, ἐ. τινὶ ὅτι . . X. An. 7.5.7: c. inf., ἐστὶν ἃ ἐνεκάλει τοῖς Ἀθηναίοις παραβαίνειν τὰς σπονδάς Th. 4.123: c. part., ἐ. αὐτοῖς ἀμελοῦσιν Pl. Prt. 346a: freq. c. dat. pers. only, accuse, Antipho 4.2.2, etc.; ἐ. περί τινων Inscr.Prien. 28.8 (ii B. C.); ἐπὶ τοῖς διῳκημένοις ib. 37.128 (ii B. C.): c. acc. rei only, bring as a charge, εἴ τι ἄλλο ἐνεκάλουν Th. 5.46, cf. 6.53; τὸ νεῖκος ἐγκαλεῖν throw the blame of quarrel on another, S. OT 702: abs., οἱ ἐγκαλέσαντες Arist. Rh.Al. 1437a17: rarely c. gen.rei, τῆς βραδύτητος αὐτοῖς ἐνεκάλει Plu. Arist. 10:—Pass., ἐγκαλεῖται τῇ τύχῃ a charge is brought against . ., Arist. EN 1120b17; ἐνίων ἐγκληθέντων ἐπὶ τῷ βίῳ Phld. Piet. p.93 G.; τὰ ἐγκεκλημένα charges, OGI 90.14 (ii B. C.): also with person. constr., ἐγκαλεῖσθαι ὑπέρ τινος D.H. 7.46; τινός D.C. 58.4:—Locr. part. ἐγκαλείμενος may be either Med. or Pass., IG 9(1).334.41.
- 2 as law-term, prosecute, take proceedings against, οὔτʼ ἐγκαλοῦντες οὔτʼ ἐγκαλούμενοι D. 34.1; ἐ. δίκην τινί Id. 40.19; ἐ. τινὶ περί τινος Isoc. 4.40: abs., Ar. Av. 1455.
- 3 object, c. acc. et inf., Phld. Sign. 29.
I gener.
1 exigir, reclamar
στρατιῶται ἀπολαβόντες ἃ ἐγκαλοῦσιν
• a los dioses invocar, pedir
οἱ ἐγκαλοῦντες τὴν τῶν θεῶν ἱατρείαν
2 c. dat. de pers. o asim. reprochar, echar en cara, culpar c. ac. de abstr.
τί αὖ ὅδε ἐγκαλεῖ τῷ λόγῳ;
¿qué le reprocha éste al diálogo?τὸ δ' ἐ. ἑτέροις ἅπερ αὐτοὶ πράττουσι
αὐτοῖς τὰς ὕβρεις ἐγκαλεῖν
καὶ τοῦτο ἐγκληθησόμεθα;
• c. dat. y gen.
τῆς βραδυτῆτος αὐτοῖς ἐνεκάλει
• c. dat. y giro prep.
τάς γε μὴν ἰδέας, περὶ ὧν ἐγκαλεῖ τῷ Πλάτωνι
ἐνεκάλει αὐτῷ ἐπὶ τούτῳ
• c. dat. y part. pred.
ἵνα αὐτοῖς ἀμελοῦσιν αὐτῶν μὴ ἐγκαλῶσιν οἱ ἄνθρωποι
ἐγκαλουμένων ὡς τεμόντων νεῦρον
• c. dat. e inf. u otra or. complet.
ἐνεκάλει τοῖς Ἀθηναίοις παραβαίνειν τὰς σπονδάς
Ξενοφῶντι ἐνεκάλουν ὅτι οὐκ εἶχον τὸν μισθόν
οἷς οὐκ ἂν δικαίως ἐγκαλοῖμεν ὅτι χαλεπῶς πρὸς ἡμᾶς διατέθησαν
ἐγκαλεῖται τῇ τύχῃ ὅτι ...
ἐγκαλεῖ δ' αὐτῷ πρῶτον, ὅτι ...
• sólo c. dat. recriminar, hacer reproches
τὸν ἐγκαλοῦντα τῇ φιλοσοφίᾳ
οὐ μὴν ἐγκαλεῖν γε χρὴ τοῖς ἑτέρως διδάσκουσιν
εἶτα τοῖς θεοῖς ἐγκαλεῖτε
3 sin dat. censurar, tener queja de c. ac. de abstr.
τὸν μέγαν χόλον κατ' αὐτῶν ἐγκαλῶν
εἴ τέ τι ἄλλο ἐνεκάλουν
τοῦτο ... ἐγκαλεῖν
ἃ μὲν οὖν ἐγκαλῶ, ταῦτ' ἐστίν
• abs. quejarse
οὕτως ὅπως ἂν μὴ 'γκαλῇ πορσύνετε
περὶ Πειρίθου ... οὐδὲν ᾤετο ποιήσειν πλέον ἐγκαλῶν
τὸ μέμφεσθαι καὶ ἐγκαλεῖν
πρότερον ἐγκαλῶν ἐπέστειλε
• fig. ser adverso, oponerse
μηδὲν αὐτοῖς ἐνκαλεῖ
nada les es adverso
II jur.
1 reclamar, exigir judicialmente c. dat. de pers. y ac. de la cosa reclamada
εἰ γάρ τι ἐγκαλεῖς τῷδε τῷ μειρακίῳ καὶ τῶν σῶν τι ἔχει
(σώματα) Ἀγελάῳ
φανερός ἐστιν ἐγκαλήσας οὐδέποτ' ἀργύριον
μεγάλ' ἐγκαλῶν ὀλίγ' ἐπράξατο
τὰς ὀγδοήκοντα μνᾶς ἐνεκάλεις
ἀποδοῦναι ... μοι ἃ ἐγκαλῶ
ἐγκαλῶν τῷ κληρονόμῳ περὶ τῆς προικὸς τῆς ἀδελφῆς
οὔτε ἐγκαλεῖν σοι οὔτε ἐγκαλέσιν (sic) οὔτε γενημάτων οὔτε περὶ ἀργυρικοῦ
• hacer una reclamación
ἀδίκως ἐγκαλεῖν
οὐ δικαίως ἐνεκάλεσεν
πλησίον ὄντων τῶν ἀδικημάτων ἐγκαλεῖς
ἐνεκάλουν δοκιμασθείς, ἔλαχον δὲ τὴν δίκην ἐπὶ Τιμοκράτους
πρὸς τοὺς ἐγκαλοῦντας
• varias constr. en un tipo de fórmula contractual μὴ ἐ. para manifestar la renuncia a tomar acciones legales, gener. por deudas
οὐθὲν αὐτῷ ἐγκαλῶι (sic)
οὐδὲν ἐνκαλῶ περὶ οὐδενὸς ἁπλῶς
μηδὲ ἐγκαλῖν μηδὲ ἐνκαλέσιν (sic)
μὴ ἐγκαλεῖν ἀλλήλοις μητὲ ἐγκαλέσειν πώποτε μή ἐν δικαστηρίῳ οἱῳδήποτε ἢ ἐκτὸς δικαστηρίου
μὴ ἐνκαλουμένη ὑπ' ἐμοῦ
• en otro tipo de fórmula contractual tener queja
οὐδὲν αὐτῶν ἐγκαλῖ (sic) περὶ οὐδενὸς ἁπλῶς πράγματος περὶ τῶν δηλουμένων ἔργων
2 recurrir la decisión de un juez o magistrado en v. med.
ὡς μηδενὶ ἐξεῖναι ... ἐγκαλεῖσθαι τὴν αὐτοῦ κρίσιν
3 acusar, hacer una acusación esp. en litigios (gener. privados, a veces públicos) c. dat. de pers.
ἐμοί
Καλλίᾳ μὲν οὐδεὶς πώποτε οὔτ' ἰδιώτης ἐνεκάλεσεν οὐτ' ἄρχων
ἐγκαλεῖ τοῖς ἐκεῖθεν ἐνθάδε τὰς εὐπορίας ἄγουσιν
τινὶ τῶν ἡμετέρων πολιτῶν
οὔτ' ἐγκαλοῦντες οὐτ' ἐγκαλούμενοι ὑφ' ἑτέρων
οἱ ἐγκαλούμενοι πολῖται
βασιλεὺς ... ἐγκαλούμενος ὑπὸ τῶν πολιτῶν ἔφυγεν
ὑπὸ Διοδώρου
• c. ac. int.
μοι ... ἔγκλημα μὲν οὐδεὶς τῶν ἐκεῖ ἐνεκάλεσεν οὔτε ἰδίᾳ οὔτε δημοσίᾳ
δίκας ἅς μοι ἐνεκάλουν
μοι ... τὰ ψευδῆ ἐγκέκληκεν
εἴ τι τοισίδ' ἐγκαλεῖ ξένοις
si alguna acusación hace contra estos extranjerosοὐδέν μοι πώποτε ἐνεκάλεσεν οὐδείς
τοῦτ' ἔστιν ὅ μοι ἐγκαλεῖς
ἃ δ' ἐγκαλῶ ἔπραξεν ὑβρίζουσά με
ἐπιδειξάτω ... ὅ τι ἂν ἐγκαλῇ Δημητρίᾳ
• c. ac. de la acusación
ἐγκαλῶν δέ μοι φόνους
οὐ γὰρ βουλεύσεως ἐγκαλοῦσιν
ἐνεκάλησε ψευδομαρτυριῶν
φόνου
περὶ τῶν φονικῶν ἐγκαλέσαντες
περὶ ὧν σοι ἐνκέκληκα ἐπὶ τοῦ ... ἀρχήου
• c. ὡς:
ἐτόλμησεν ἡμῖν ἐγκαλεῖν ὡς ἔχομεν ἕξ τάλαντα
• c. dat. y pred. (paród., habla la letra sigma)
μοι ... μηδέποτε ἐγκαλέσαντι τῷ Ζῆτα σμάραγδον ἀποσπάσαντι
• abs. hacer una acusación
τοὺς ξένους καλεσάμενος κᾆτ' ἐγκεκληκὼς ἐνθαδί
después de citar a los extranjeros y de haber sostenido aquí la acusaciónοὔτ' εἰκὸς ... τοὺς δὲ ... μὴ τολμᾶν ἐγκαλεῖν
ἀδίκως τὸν ἐγκαλοῦντα ἐγκαλεῖν καὶ τὸν φεύγοντα ἀδικεῖν
• en part. subst.
οἱ Ἐγκαλοῦντες
Los Acusadores tít. de una comedia de Dífilo
• en v. med.
ὁ ἐγκαλείμενος
el demandante
• en v. pas. ὁ ἐγκαλούμενος el acusado
ἀξιῶ ἀκθῆναι (l. ἀχθ-) τοὺς ἐγκαλουμένους
•
τὰ ἐγκαλούμενα
las acusaciones
1. een schuld opeisen, claimen:
2. de schuld geven van, verwijten,
1) eigtl., zurufen, τινί τι, bes.
a) um ihn zu mahnen, eine Schuld einfordern ; Xen. An. 7.7.33 ; χρέος Isocr. 21.14 ; τὰς τριακοσίας δραχμάς 17.44 ; ὅτε τὰς ὀγδοήκοντα μνᾶς ἐνεκάλεις Dem. 51.6 ; immer schon mit dem Nebenbegriff des gerichtlichen Eintreibens ; vgl. aber 33.25 μὴ ὅτι δικάσασθαι ἀλλʼ οὐδʼ ἐγκαλέσαι μοι ἐτόλμησεν.
b) Allgem., eine Schuld vorwerfen, Schuld geben ; οἱ στρατιῶται Ξενοφῶντι ἐνεκάλουν, ὅτι οὐκ εἶχον τὸν μισθόν Xen. An. 7.5.7 ; vgl. Thuc. 5.46 ; Plat. Prot. 346a ; neben μέμψασθαι Dem. 19.58 ; gew. τινί τι, Einem Etwas vorwerfen ; ἐμοὶ φόνους πατρῴους Soph. El. 768 ; τοῦτʼ ἔστιν ὅ μοι ἐγκαλεῖς Plat. Apol. 26c, u. öfter ; ἀδικίαν τοῖς νόμοις Plut. Lyc. 18 ; selten τινί τινος, Arist. 10. Bes.
c) gerichtlich über Etwas belangen ; ἀπορῶν ὅ τι ἐγκαλοῖς ἐμοὶ ἀληθὲς ἀδίκημα Plat. Apol. 27e ; οὐδεμίαν πώποτε δίκην πρὸς ὑμᾶς εἰσήλθομεν οὔτʼ ἐγκαλοῦντες οὔτʼ ἐγκαλούμενοι ὑφʼ ἑτέρων Dem. 34.1 ; δίκας τινί, 40.19 ; περὶ τῶν φονικῶν Isocr. 4.40 ; προδοσίαν τινί, Dion.Hal. 9.8. Im pass. sowohl τῇ τύχῃ ἐγκαλεῖται, wird der Vorwurf gemacht, Arist. Eth. 4.1, als ἐγκαλοῦμαι, ich werde angeklagt, bes. Sp., ὑπὲρ ὧν ἐνεκαλοῦντο Dion.Hal. 7.46 ; – τὰ ἐγκαλούμενα, Vorwürfe, Beschuldigungen, Pol. 5.27.5. – Das med. = act. in einem Zeugnis bei Aesch, 1.66, ist zweifelhaft.
2) anrufen, herbeirufen ; τὴν τῶν θεῶν ἰατρείαν Strab. XIV p. 649.
Strong 1458
1. to call in, demand.
2. to bring a charge against, accuse: c. dat. pers. (as in cl.), Ac 19:38, 23:28; seq. κατά, c. gen. pers., Ro 8:33. Pass., to be accused: c. gen. rei; στάσεως, Ac 19:40; ὦν (perh. by attraction = ἅ), Ac 26:2; seq. περί, c. gen. rei, Ac 23:29, 26:7 (Cremer, 743).†
- Ito call in a debt, Xen., etc.
- IIto bring a charge against a person, φόνον ἐγκαλεῖν τινι to bring a charge of murder against one, Soph., Plat.:— to accuse, τινί Thuc., etc.:— ἐγκ. τι to bring as a charge, Soph., Thuc.
-
…ποιεῖν, εἰ μηδενὸς αὐτῷ συμβολαίου γεγενημένου τοιαῦτα ἐτόλμα ὑβρίζειν τὸ μειράκιον, ἀπειληφέναι δὲ προσποιεῖται, διότι φανερός ἐστιν ἐγκαλέσας οὐδέποτʼ ἀργύριον οὐδὲ μνείαν περὶ τούτου οὐδεμίαν ποιησάμενος. φησὶ δʼ ἐπὶ ταῖς αὑτοῦ θύραις ὑπʼ ἐμοῦ δεινῶς διατεθῆναι τυπτόμενος…
Lysias, Speeches
-
…τὸ παράπαν ἄθεος οὐδὲ ταύτῃ ἀδικῶ οὐ μέντοι οὕσπερ γε ἡ πόλις ἀλλὰ ἑτέρους, καὶ τοῦτʼ ἔστιν ὅ μοι ἐγκαλεῖς, ὅτι ἑτέρους, ἢ παντάπασί με φῂς οὔτε αὐτὸν νομίζειν θεοὺς τούς τε ἄλλους ταῦτα διδάσκειν. ταῦτα λέγω…
Plato, Apology
-
…, οὐχ ὡς ἀδικούμενοι ἀλλʼ ὡς δεινὰ πεποιηκότες · καὶ ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου τεττάρων ἐτῶν παρεληλυθότων οὐδέν μοι πώποτε ἐνεκάλεσεν οὐδείς. Σίμων δʼ οὑτοσί, πάντων τῶν κακῶν αἴτιος γενόμενος, τὸν μὲν ἄλλον χρόνον ἡσυχίαν ἦγε δεδιὼς περὶ…
Lysias, Speeches
-
…θαύμαζε τὰ λεγόμενα ἀλλʼ ἀποκρίνου, ἐπειδὴ καὶ εἴωθας χρῆσθαι τῷ ἐρωτᾶν τε καὶ ἀποκρίνεσθαι. φέρε γάρ, τί ἐγκαλῶν ἡμῖν καὶ τῇ πόλει ἐπιχειρεῖς ἡμᾶς ἀπολλύναι ; οὐ πρῶτον μέν σε ἐγεννήσαμεν ἡμεῖς, καὶ διʼ ἡμῶν ἔλαβε τὴν…
Plato, Crito
-
…ἀλλʼ, ὦ Μέλητε, οὐκ ἔστιν ὅπως σὺ ταῦτα οὐχὶ ἀποπειρώμενος ἡμῶν ἐγράψω τὴν γραφὴν ταύτην ἢ ἀπορῶν ὅτι ἐγκαλοῖς ἐμοὶ ἀληθὲς ἀδίκημα · ὅπως δὲ σύ τινα πείθοις ἂν καὶ σμικρὸν νοῦν ἔχοντα ἀνθρώπων, ὡς οὐ τοῦ αὐτοῦ…
Plato, Apology
-
…ἑκόντες ἐξαπατᾶσθε ; οὐκ ἔστι ταῦτα · καὶ γὰρ ἂν ἀβελτερώτατος εἴη πάντων ἀνθρώπων, εἰ τῶν ἀδικουμένων ὑμῶν μηδὲν ἐγκαλούντων αὐτῷ, ἀλλʼ ὑμῶν αὐτῶν τινὰς αἰτιωμένων, ἐκεῖνος ἐκλύσας τὴν πρὸς ἀλλήλους ἔριν ὑμῶν καὶ φιλονικίαν ἐφʼ αὑτὸν προείποι…
Demosthenes, Speeches
-
…ἐς πλέον, γύναι, σέβω · Κρέοντος, οἷά μοι βεβουλευκὼς ἔχει. λέγʼ, εἰ σαφῶς τὸ νεῖκος ἐγκαλῶν ἐρεῖς. φονέα με φησὶ Λαΐου καθεστάναι. αὐτὸς ξυνειδὼς ἢ μαθὼν ἄλλου πάρα ; μάντιν μὲν οὖν κακοῦργον εἰσπέμψας…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…, μαστῶν ἀποστὰς καὶ τροφῆς ἐμῆς, φυγὰς ἀπεξενοῦτο καί μʼ, ἐπεὶ τῆσδε χθονὸς ἐξῆλθεν, οὐκέτʼ εἶδεν, ἐγκαλῶν δέ μοι φόνους πατρῴους δείνʼ ἐπηπείλει τελεῖν ; ὥστʼ οὔτε νυκτὸς ὕπνον οὔτʼ ἐξ ἡμέρας ἐμὲ στεγάζειν ἡδύν, ἀλλʼ…
Sophocles, Electra
-
…, ἐπειδὴ πλεονάζειν ἐπεχείρουν καὶ πέρα τοῦ μετρίου τὰ καθεστηκότʼ ἐκίνουν, πάντες εἰς πόλεμον κατέστησαν, καὶ οἱ μηδὲν ἐγκαλοῦντες αὐτοῖς. καὶ τί δεῖ τοὺς ἄλλους λέγειν ; ἀλλʼ ἡμεῖς αὐτοὶ καὶ Λακεδαιμόνιοι, οὐδὲν ἂν εἰπεῖν ἔχοντες ἐξ…
Demosthenes, Speeches
-
…δὲ τοῖς τότʼ οὖσιν Ἀθηναίοις, ἐπειδή τισιν οὐ μετρίως ἐδόκουν προσφέρεσθαι, πάντες ᾤοντο δεῖν, καὶ οἱ μηδὲν ἐγκαλεῖν ἔχοντες αὐτοῖς, μετὰ τῶν ἠδικημένων πολεμεῖν · καὶ πάλιν Λακεδαιμονίοις ἄρξασι καὶ παρελθοῦσιν εἰς τὴν αὐτὴν δυναστείαν ὑμῖν ,…
Demosthenes, Speeches