κροταλίζω
κροταλίζω, to use rattles
Could not find ἐκροτάλιζον in Logeion dictionaries.
ἐκροτάλιζον imperfect active indicative 1st singular, imperfect active indicative 3rd plural of κροταλίζω
κροταλ-ίζω,
- use rattles or castanets, τινὲς τῶν γυναικῶν, κρόταλα ἔχουσαι, κροταλίζουσι Hdt. 2.60: hence ἵπποι κείνʼ ὄχεα κροτάλιζον rattled them along, Il. 11.160.
- II later, clap, applaud, Anaxil. 2, D.Chr. 31.162, Alciphr. 2.4:—Pass., Ath. 4.159e, 11.503f.
κροταλίζω (ao. ἐκροτάλισα) [ᾰ]
1 faire résonner en heurtant, acc. Il. 11, 160 ||
2 faire résonner des castagnettes ou cliquettes, Hdt. 2, 60 ||
3 claquer des mains, applaudir, Alciphr. 2, 4 ; Ath. 395a, etc. ; au pass. être applaudi, Ath. 159e.
Étym. κρόταλον.
κροταλίζω, klappern od. rasseln lassen ; ἵπποι κείνʼ ὄχεα κροτάλιζον Il. 11.159, die Rosse rasselten mit den leeren Wagen daher. – Die Schellen, Becken aneinander schlagen, Her. 2.60 u. Sp. – Uebh. klatschen, Beifall klatschen, wie κροτέω, μετὰ χαρᾶς Ath. IX.395a, u. pass., κροταλιζομένου ποτέ τινος τῶν αὐλητῶν XIV.631f. ὑπὸ πάντων κροταλισθείς XI.503f ; auch a.Sp.
κροταλίζω
[κρόταλον, a rattle, conn. with κροτέω.]
To cause to rattle, rattle along : ἵπποι κείνʼ ὄχεα κροτάλιζον Il. 11.160.
κροταλίζω (κρόταλον): rattle; ὄχεα κροτάλιζον, ‘drew the rattling chariots,’ Il. 11.160†.
κροταλίζω
κροτᾰλίζω,
κρόταλον
- to use rattles or castanets, Hdt.:—generally, ἵπποι ὄχεα κροτάλιζον were rattling them along, Il.