Logeion | ἐνδέω

ἐνδέω (A), fut. -δήσω (v. infr.),

bind in, on or to, τι ἔν τινι Od. 5.260; εἰς σῶμα Pl. Ti. 43a, cf. Dsc. 3.83; more freq. τί τινι Ar. Ach. 929, etc.; ὅσα κατέρρωγεν τοῦ τείχους ἐνδήσει θράνοις IG 2(2).463:— Med., ἐνεδήσατο δεσμῷ bound them fast, Theoc. 24.27; ὥσπερ κέραμον ἐνδησάμενος having packed it up, Ar. Ach. 905; πλίνθους εἰς ἄσφαλτον ἐνδησαμένη D.S. 2.7:—Pass., ἱρὰ ἐνδεδεμένα ἐν καλάμῃ Hdt. 4.33; ἐνδεθῆναι εἰς σῶμα, ἐν τῷ σώματι, Pl. Phd. 81e, 92a; ἄστρα ἐνδεδεμένα τοῖς κύκλοις fixed stars, Arist. Cael. 289b33; also οὐρανὸς [ἀστράσιν] ἐνδέδεται AP 9.25 (Leon.); Αἰγαῖον ὕδωρ Κυκλάδας ἐνδέδεται App.Anth. 3.82.6 (Archim.).
- II metaph., Ζεύς με . . ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ entangled me in it, Il. 2.111, cf. S. OC 526 (lyr.); ἀναγκαίῃ ἐνδέειν τινά Hdt. 1.11:—Pass., ἐνδεδέσθαι ὁρκίοισι Id. 3.19; ἀναγκαίῃ Id. 9.16; ἐνδεδεμένος εἰς τὴν πίστιν τῆς συγκλήτου Plb. 6.17.8; τῇ Χάριτι Id. 20. 11.10; ἐ. κατὰ τὰς οὐσίας, i.e. in debt, Id. 13.1.3; ἐνδεδέσθαι τὴν ἀρχήν to have the government secured, Id. 9.23.2:—Med., bind to oneself, ὅρκοις τὸν πόσιν E. Med. 162; τινὰ εἰς τὴν τῶν Ῥωμαίων Φιλίαν Plb. 10.34.1.
- III Pass., to be possessed by an evil spirit, J. AJ 8.2.5.

ἐνδέω (B), fut. -δεήσω Hdt. 7.18, etc.:—

fall short, c. inf., τίνος ἐνδέομεν μὴ οὐ χωρεῖν; what do we lack of going? E. Tr. 797, cf. IA 41 (anap.); ὅσου ἐνδέουσιν . . τὰ αὐτὰ ἔχειν how much they fall short of being indentical, Pl. Cra. 432d; ἕως γʼ ἂν μηδὲν ἐνδέῃ τοῦ ποιμενικὴ εἶναι Id. R. 345d, cf. 529d, Phd. 74d:—also in Med., to be in want of, lack, δριμύτητος ἐνδεῖται Id. Plt. 311a, cf. X. Cyr. 2.2.26, etc.:—so in aor. Pass., στρωμάτων ἐνδεηθέντες ib. 6.2.30.
- - 2 to be wanting or lacking, ποίεε . . ὅκως τῶν σῶν ἐνδεήσει μηδέν that nothing may be wanting on your part, Hdt. l.c.; ὁ σταθμὸς ἐνδεῖ App. Mith. 47: c. dat., ἐνδεῖ τι τῷ ἔργῳ Luc. Tyr. 10; οὐδὲν ὑμῖν ἐνδεήσει Hdn. 2.5.8; ἐ. ταῖς παραγγελίαις to be deficient for . ., App. BC 1.21; ἐς βάθος τῷ ἀριθμῷ ἐνδέον Arr. Tact. 16.12; τὸ ἐνδέον the deficiency, POxy. 1117.8 (ii A. D.).
  - 3 impers., ἐνδεῖ there is need or want, c. gen. rei, τοῦ ἴσου ἡμῖν ἐνδεῖ πρὸς τὸ εἰδέναι Pl. Euthd. 292e; πολλῶν ἐνέδει αὐτῷ ὥστε . . he had need of, was wanting in much, X. An. 7.1.41; ἅπαντος ἐνδεῖ τοῦ πόρου there is a deficiency of all revenue, D. 1.19; ἐνδεῖ κωπῶν IG 2.789a6.

I c. noción de ‘atar con ligaduras’

1 atar, fijar, sujetar c. ac. de la cuerda o cable ἐν δ' ὑπέρας τε κάλους τε πόδας τ' ἐνέδησεν ἐν αὐτῇ (σχεδίῃ) Od.5.260, νευρὴν ... ἣν ἐνέδησα (al arco) Il.15.470, tb. en v. med. λύρῃ ἐνεδήσατο χορδάς Call.Del.253.

2 sujetar, atar o encadenar

a) de concr., c. ac. de lo atado αὐτὰρ ὁ εὖ ἐνέδησε λόφοις (ζυγά) entonces él ató bien (el yugo) a las nucas de los bueyes, A.R.3.1317, c. dat. instrum. ἄμφω δὲ βαρεῖ ἐνεδήσατο δεσμῷ (Heracles) sujetó a ambas (serpientes) con la pesada atadura de sus manos, Theoc.24.27, ἔνδησον (χάρτην) ἀνὰ μέσον τῆς σειρᾶς ata el trozo de papiro en el centro del cordón, PMag.4.1382, en v. pas. μυθολογοῦσι τὸν Ἰξίονα ... ὑπὸ Διὸς εἰς τροχὸν ἐνδεθῆναι D.S.4.69;

b) fig. τὰς τῆς ἀθανάτου ψυχῆς περιόδους ἐνέδουν εἰς ἐπίρρυτον σῶμα Pl.Ti.43a, οἱ θεοὶ ... ἐνδήσαντες τῷ σώματι ... τὴν ψυχὴν δεσπόσουσαν αὐτοῦ Alcin.173.5, tb. c. compl. prep. ἐν ... τῷ ... θώρακι τὸ τῆς ψυχῆς θνητὸν γένος ἐνέδουν Pl.Ti.69e, en v. pas. ὅταν (ψυχή) εἰς σῶμα ἐνδεθῇ θνητόν Pl.Ti.44b, cf. Phd.81e, ὅταν δ' ἔρωτος ἐνδεθῶμεν ἄρκυσιν Dicaeog.1b

• frec. c. ac. de pers. o dioses y dat. de abstr. o giro prep. ref. situaciones o compromisos que condicionan o determinan la conducta Ζεύς με ... ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ Il.2.111, cf. S.OC 526, ἱκέτευε μή μιν ἀναγκαίῃ ἐνδέειν διακρῖναι τοιαύτην αἵρεσιν le suplicó que no le atase a la necesidad de tomar tal elección Hdt.1.11, ταῖς ἐρωτικαῖς ἐπιθυμίαις ἐνδήσασαι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ Heraclit.Par.20, τί με σαρκὸς ἐν ἄρκυσι ταῖσδ' ἐνέδησας; Gr.Naz.M.37.1281B, tb. en v. med. ἐνδησάμεναι δ' αὐτοὺς τῷ πρὸς αὐτὰς ἔρωτι I.AI 4.132, τοὺς Ἴβηρας εἰς τὴν αὑτῶν (τῶν Ῥωμαίων) φιλίαν καὶ πίστιν ἐνεδήσατο Plb.10.34.1, en v. pas. ἀναγκαίῃ ἐνδεδεμένοι prisioneros de la necesidad Hdt.9.16, τῇ ... χάριτι Plb.20.11.10, εἰς τὴν ταύτης (τῆς συγκλήτου) πίστιν Plb.6.17.8, εἰς πολλὰ τῶν βιωτικῶν συναλλαγμάτων Plb.13.1.3;

c) c. dat. instrum. esp. ref. juramentos o procedimientos mág., en v. act. o med. μεγάλοις ὅρκοις ἐνδησαμένα τὸν κατάρατον πόσιν E.Med.162, cf. I.AI 1.242, τοὺς ἀνθρώπους ἀραῖς ἐνδῆσαι I.AI 4.123, τρόπους ἐξορκώσεων ... οἷς οἱ ἐνδούμενοι τὰ δαιμόνια I.AI 8.45, σωφροσύνῃ καὶ καρτερίᾳ ὥσπερ τισὶν ἡνίαις ἐνδησάμενος αὐτάς (τὰς ἐπιθυμίας) Ph.2.84, en v. pas. ὁρκίοισί τε ... μεγάλοισι ἐνδεδέσθαι Hdt.3.19, ὁρῶντες αὑτοὺς ἐνδεδεμένους μεγάλοις ὁμηρεύμασι Plu.Rom.16.

II c. noción de ‘meter en’, ‘rodear’ o ‘envolver’

1 envolver, liar cosas en un paño o lienzo, frec. en medic. y magia, c. dat. o giro prep. (τὸ προσθετὸν) ... εἰς ὀθόνιον ἐνδέων Hp.Loc.Hom.47, ἄρτον ... ἐς ῥάκος Hp.Nat.Mul.34, cf. Dsc.3.83.3, PSI Medic.7.58, κύμινον ῥάκει Gal.12.813, τὸν ὀδόντα τῆς μυγαλῆς ... εἰς δέρμα λέοντος ἄρτι ἀποδαρέν Luc.Philops.7, cf. PMag.63.26, κόρακος κόπρον ... ἐν ἀπλύτῳ ἐρίῳ Hippiatr.Cant.14.7, vestidos en un lienzo para preservarlos de las polillas, Callinic.Mon.V.Hyp.34.4, en v. pas. (ἐρύσιμον) ἐνδεθὲν εἰς ὀθόνιον Dsc.2.158, (λιθάριον) ἐνδεμένον ἐν λινουδίῳ SEG 37.1001.9 (Lidia II/III d.C.)

• tb. c. ac. de pers., para arrojarlas al mar τὰς ἐπιφανεστάτα πορνευομένας ἐνδήσας εἰς σάκκους καταποντίσαι Theopomp.Hist.227, τοὺς δὲ λεπροὺς εἰς μολιβδίνους χάρτας I.Ap.1.307.

2 envolver, embalar en paja algo para transportarlo sin que se rompa, en v. act. o med. δός μοι φορυτόν, ἵν' αὐτὸν ἐνδήσας φέρω ὥσπερ κέραμον Ar.Ach.927, cf. 929, συκοφάντην ἔξαγε, ὥσπερ κέραμον ἐνδησάμενος Ar.Ach.905, en v. pas. ἱρὰ ἐνδεδεμένα ἐν καλάμῃ πυρῶν Hdt.4.33.

III en perf.

1 estar sujeto, estar fijo c. dat. de cuerpos celestes οἷσιν (ἀστράσι) ... οὐρανὸς ἐνδέδεται AP 9.25 (Leon.), τὰ δὲ ἄστρα ... ἐνδεδεμένα τοῖς κύκλοις φέρεσθαι Arist.Cael.289^b33.

2 rodear, abrazar de tierra rodeada por el mar, en v. med. τινι νάσων ἃς Αἰγαῖον ὕδωρ Κυκλάδας ἐνδέδεται Archimel.SHell.202.6, cf. IKyzikos 1.494.6 (I/II d.C.), en v. pas. Ὠκεανός, τῷ πᾶσα περίρρυτος ἐνδέδεται χθών Euph.154.

3 engastar, incrustar piedras preciosas o sellos en anillos, c. dat. o giro prep., sólo en part. pas., c. suj. de la piedra δακτύλιος σιδηροῦς χρυσίῳ ἐνδεδεμένος IG 11(2).161B.48, cf. B.50 (III a.C.), ἀσπιδίσκαι ὀνύχιναι ... ἐν χρυσίῳ ἐνδεδεμέναι ID 442B.32 (II a.C.), λίθους ὄνυχας ... ἀργυροῦς ἐνδεδε[μέν]ους κύκλῳ ἐν χρυσίῳ ID 1408A.1.34 (II a.C.), λίθων ταῖς σπείραις ... ἐνδεδεμένωνcon piedras incrustadas en las estrías de la cratera, I.AI 12.78, λίθου σφραγῖδα ἐνδεδεμένην χρυσῷ Paus.10.30.4, tb. c. suj. del anillo y dat. de la piedra δακτυλίων ... ἐνδεδεμένων λίθοις πολυτελέσι D.S.19.34.

IV arq.

1 trabar, sujetar, consolidar un muro con tablas o largueros de madera ὅσα κατέρ[ρ]ωγεν τοῦ τ[εί]χους ἐνδήσει θράνο[ις ξυλίνοις IG 2².463.75 (IV a.C.)

• fig. consolidar, asegurar en v. pas. νομίσας βεβαίως ἐνδεδέσθαι τὴν ... ἀρχήν Plb.9.23.2.

2 unir, ligar ladrillos con asfalto para hacer un muro ὀπτὰς δὲ πλίνθους εἰς ἄσφαλτον ἐνδησαμένη τεῖχος κατεσκεύασε D.S.2.7.

A

I

1 carecer de, estar desprovisto de

a) c. gen. e inf. concert. κἀκ τῶν ἀπόρων οὐδενὸς ἐνδεῖς μὴ οὐ μαίνεσθαι ningún desatino te falta para parecer que deliras E.IA 41, cf. Tr.797, ὅσου ἐνδέουσιν αἱ εἰκόνες τὰ αὐτὰ ἔχειν ἐκείνοις ὧν εἰκόνες εἰσίν cuánto les falta a las imágenes para poseer lo mismo que tienen aquellos de los que son una réplica Pl.Cra.432d;

b) sólo c. gen. de cosa o abstr., frec. en v. med. εἰ δὲ ποτῶν καὶ βρωτῶν ἐνδεήσεται τις Hp.Morb.4.39, τὰ μὲν γὰρ σωφρόνων ἀρχόντων ἤθη ... δριμύτητος ... ἐνδεῖται Pl.Plt.311a, (οἶκος) ἐνδεόμενος οἰκετῶν X.Cyr.2.2.26, στρωμάτων ἐνδεηθέντες X.Cyr.6.2.30, cf. Chares Iamb.3.4, ἄριστος οἶκός ἐστιν ὁ ... τῶν ἀναγκαίων μηδενὸς ἐνδεόμενος Plu.2.155d, πρὸς τὸ μηδὲ ἕνα τόπον ... ἐνδεῆσαι ἀμπέλου PFlor.148.5 (III d.C.);

c) c. dat. γῆρας ὁλόκληρός ἐστι πήρωσις· πάντ' ἔχει καὶ πᾶσιν ἐνδεῖ la vejez es una incapacidad completa: todo tiene y de todo carece Democr.B 296

• neutr. subst. τὸ ἐνδέον: τὸ ἐνδέον τῷ καλῷ la carencia de belleza Luc.Dom.7, τῆς χρείας Gr.Nyss.Or.Dom.57.14, op. τὸ ὑπερβάλλον Gr.Nyss.Eun.1.282, op. τὸ περιττεῦον Gr.Nyss.Eun.1.333;

d) en uso abs. οὔτε οὖν πλούσιος <ὁ> ἐνδέων οὔτε πένης ὁ μὴ ἐνδέων ni es rico el que carece ni es pobre el que no carece Democr.B 283.

2 ser inferior

a) en peso o tamaño αἰτιασάμενος τὸν σταθμὸν ἐνδεῖν pretextando que el peso era inferior (a dos mil talentos), App.Mith.47

• neutr. subst. τὸ ἐνδέον lo inferior en tamaño, Luc.Pr.Im.13;

b) en extensión, c. gen. y dat. ser inferior, tener menos ἐνδεῖ μιᾷ συλλαβῇ ὁ δεύτερος μέλλων τοῦ πρώτου μέλλοντος, οἷον κτυπῶ κτυπήσω κτυπῶ el futuro segundo tiene una sílaba menos que el primero Hdn.Exc.Verb.18.30, προσοδιακὸν ἑνδεκάσημον ἐνδέον συλλαβῇ τοῦ Ἀρχιλοχείου Sch.Pi.I.1T.

3 faltar a, saltarse, perderse c. ac. μήτε θυσίαν μήτε τριακάδα μηδεμίαν ἐνδεήσαντες no habiendo faltado a ningún sacrificio ni a ninguna fiesta del día treinta, IStratonikeia 310.37 (IV d.C.).

II faltar

a) frec. c. pron. neutr. como suj. ποίεε δὲ οὕτως ὅκως ... τῶν σῶν ἐνδεήσει μηδέν Hdt.7.18, cf. Pl.R.345d, ἐνδεῖν τι τῷ ἔργῳ τῷ ἐμῷ πρὸς ἀπαίτησιν τῆς δωρεᾶς (afirma) que algo le falta a mi acción para reclamar la recompensa Luc.Tyr.10, οὐδὲν ὑμῖν ... ἐνδεήσει Hdn.2.5.8, raro c. otros suj. εἰ δήμαρχος ἐνδέοι ταῖς παραγγελίαις si faltaba un tribuno en las candidaturas App.BC 1.21

• c. dat. o giro prep. ἆρα ... ἐνδεῖ τι ἐκείνου τῷ τοιοῦτον εἶναι; Pl.Phd.74d, τοῦτο γὰρ μόνον ἐνδέει πρὸς ἀκρόασιν τοῦ παντὸς δράματος Ach.Tat.l.c., ἐὰν δέ τι ἐνδέῃ εἰς τὰ γραμματικά en el caso de que falte algo para las tasas del escriba, POxy.2726.30 (II d.C.);

b) part. neutr. subst. τὸ ἐνδέον la suma que falta, ICr.1.18.11.9 (Lito II/III d.C.), τὸ ἐνδέον τοῦ χρυσίου la parte de oro que falta, POxy.1117.8 (II d.C.), τὸ ἐνδεῆσαν el déficit, Ath.Decr.339B.12 (II d.C.), IGBulg.3.1690e.90 (III d.C.).

B impers. ἐνδεῖ

1 c. gen. de cosa o abstr. falta, no hay Αἰθιοπίδι· ἐνδεῖ κάλων ἁπάντων en la nave Etiópide: faltan todas las cuerdas, IG 2².1611.235, cf. 1607a.6 (ambas IV a.C.), ἅπαντος ... τοῦ πόρου D.1.19, κηρύκεα δύο, τούτων τ ἑνὸς ἐνδεῖ IG 12(6).261.54 (IV a.C.)

• c. dat. de anim. οὐδὲ τόλμης οἱ ἐνδεῖ tampoco le falta el valor Ael.NA 3.28.

2 c. gen. indic. cantidad, dat. de pers. y conj. o giro prep. falta, hay distancia τοῦ ἴσου ἡμῖν ἐνδεῖ ἢ ἔτι πλέονος πρὸς τὸ εἰδέναι estamos igual de lejos o más de saber Pl.Euthd.292e, πολλῶν ἐνέδει αὐτῷ ὥστε ... X.An.7.1.41.

1 ἐν·δέω-ῶ, f. -δήσω, attacher dans, lier dans ou à : τι ἔν τινι, Od. 5, 260 ; τί τινι, Ar. Ach. 929 ; τι εἴς τι, Plat. Tim. 43a, attacher une chose à une autre ; avec un acc. de pers. et un dat. de chose, Att. ; fig. τινι, Il. 2, 111 ; 9, 18 ; Hdt. 9, 16 ; εἴς τι, Plat. Leg. 695d ; Pol. 6, 17, 8 ; ἔν τινι, Isocr. 108a, lier, attacher, assujettir à qqe ch. (à une nécessité, à des lois, à un serment, etc.) ; au pass. ἐνδεδέσθαι ὁρκίοις, Hdt. 3, 19 ; χάριτί τινος, Pol. 20, 11, 10 ; εἰς πίστιν τινί, Pol. 6, 17, 8, être lié par des serments, par une obligation de reconnaissance ou de fidélité envers qqn ; abs. au sens propre, ἐνδεδεμένοι ἀστέρες, Arstt. Cæl. 2, 8, 7, étoiles fixes ||

Moy.

1 enfermer dans un lien, attacher, Thcr. Idyl. 24, 27 ; d’où assujettir, fixer solidement (une brique, une pierre, etc.) : εἴς τι, DS. 2, 7, dans qqe ch. ; abs. Ar. Ach. 905 ||

2 fig. attacher à soi : τινα ὅρκοις, Eur. Med. 163, qqn par des serments ; τινα εἰς φιλίαν, Pol. 10, 34, 1, engager qqn dans des liens d’amitié avec soi.

2 ἐν·δέω, f. -δεήσω :

1 manquer, être en moins : ἐνδεῖ, CIA. 2, 716, a, 15 (envir. 330 av. J.-C.) il y a en moins, il manque, etc. (v. Meisterh. p. 169, 20) ; avec un inf. Plat. Crat. 432d, manquer, c. à d. être loin d’être ou de faire ; avec une nég. τίνος ἐνδέομεν μὴ οὐ; avec l’inf. Eur. Tr. 792, que nous manque-t-il pour ? avec le dat. οὐδὲν ὑμῖν ἐνδεήσει, Hdn 2, 5, il ne vous manquera rien ||

2 p. suite, avoir besoin, manquer de, gén. Eur. I.A. 41 ; Plat. Phæd. 74d ; d’où impers. ἐνδεῖ, besoin est, on a besoin ; il y a insuffisance de, on manque de, gén. Plat. Euthyd. 292e ; Dém. 14, 23, besoin est ; πολλῶν ἐνέδει αὐτῷ, Xén. An. 7, 1, 41, il manquait de beaucoup de choses ; ἐνδεῖ κωπῶν, CIA. 2, 789, a, 6 (373 av. J.-C.), on manque de rames (v. Meisterh. p. 169, 20) ||

Moy. (f. ἐνδεήσομαι, ao. ἐνεδεήθην) manquer de, gén. Xén. Cyr. 2, 2, 26 ; Plat. Pol. 311a.

ἐν-δέω [1. δέω] vastbinden aan, met acc. en dat.: ἔνδησον ... τῷ ξένῳ ... τὴν ἐμπολὴν bind de koopwaar vast op de vreemdeling Aristoph. Ach. 929; met acc. en prep.: πόδας τ’ ἐνέδησεν ἐν αὐτῇ en hij bond de schoten vast aan het (vlot) Od. 5.260; overdr.: Ζεύς με ... ἄτῃ ἐνέδησε Zeus heeft mij verstrikt in onheil Il. 2.111; met dat. en inf.: μή μιν ἀναγκαίῃ ἐνδέειν διακρῖναι om hem niet aan de noodzaak vast te binden om een keus te maken Hdt. 1.11.3; med. overdr. binden, aan zich verplichten: μεγάλοις ὅρκοις ἐνδησαμένα ... πόσιν na mijn man met krachtige eden gebonden te hebben Eur. Med. 162.

2. ἐν-δέω [2. δέω]
1. missen, ontbreken: ὅκως τῶν σῶν ἐνδεήσει μηδέν dat niets van uw inzet zal ontbreken Hdt. 7.18.3; met gen. en dat.: ἤ ... ἐνδεῖ τι ἐκείνου τῷ τοιοῦτον εἶναι; of mist er iets aan zodat het (niet) van dien aard is? Plat. Phaed. 74d; met dat.: ἐνδεῖν τι τῷ ἔργῳ dat er iets ontbreekt aan de daad Luc. 53.10; onpers. het ontbreekt aan, met gen.: ἅπαντος ἐνδεῖ τοῦ πόρου het ontbreekt aan iedere bron van inkomsten Dem. 1.19; ptc. n. subst. τὸ ἐνδέον het ontbrekende.
2. tekort hebben aan, met dat.: πάντ’ ἔχει καὶ πᾶσιν ἐνδεῖ het (lichaam) heeft alles maar heeft ook aan alles gebrek Democr. B 296; missen, nodig hebben, met gen. en inf.: τίνος ἐνδέομεν μὴ οὐ …; wat ontbreekt er nog aan dat wij …? Eur. Tr. 797; ὅσου ἐνδέουσιν αἱ εἰκόνες τὰ αὐτὰ ἔχειν hoeveel de beelden missen om hetzelfde te hebben (als hun voorbeelden) Plat. Crat. 432d; οὐδενὸς ἐνδέω μὴ οὐ, met inf. het scheelt niets of ik (vaak te vertalen met bijna ): κἀκ τῶν ἀπόρων οὐδενὸς ἐνδεῖς μὴ οὐ μαίνεσθαι en door uw radeloosheid bent u bijna gek aan het worden Eur. IA 41; als ret. vraag: τίνος ἐνδέομεν μὴ οὐ πανσυδίαι χωρεῖν ὀλέθρου διὰ παντός; wat scheelt het nog of we gaan totaal te gronde? (d.w.z. wat verhindert nog onze ondergang?) Eur. Tr. 797; met gen. meestal med.: δριμύτητος ἐνδεῖται (hun karakter) mist felheid Plat. Plt. 311a; ook act.: ἐνδεῖν δὲ τῆς ἐκείνου παρουσίας τὰ πράγματα dat de zaken zijn aanwezigheid nodig hadden Plut. Cic. 43.4.

ἐνδέω ¹, (δέω¹), ein-, anbinden, festbinden, woran Od. 5.260 ; übertr., Ζεὺς ἐνέδησέ με ἄτῃ, Z. fesselte mich an das Unheil, daß ich nicht wieder davon loskommen konnte, Il. 2.111, 9.18, wie Soph. O.C. 530 ; ähnl. ἀναγκαίῃ ἐνδεῖν Her. 1.11 ; pass. 9.16 ; auch ὁρκίοις ἐνδεδέσθαι, 3.19 ; bei Eur. auch im med., ὅρκοις ἐνδησαμένα πόσιν Med. 162, an sich fesseln ; μοχλοῖσιν ἐνδήσαντες Ar. Vesp. 113 ; τὸν τοῦ Κύρου δασμὸν εἰς τὸν νόμον Plat. Legg. III.695d ; ψυχῆς περιόδους ἐς σῶμα Tim. 43a, vgl. Phaed. 81e ; ἐν τῷ σώματι ἐνδεθῆναι 92a ; Folgde : ἐνδεδεμένος τῇ χάριτί τινος, Jemand zu Dank verpflichtet, Pol. 20.11.10 ; εἰς τὴν πίστιν 6.17.8 ; εἰς πολλὰ συναλλάγματα, verschuldet, 13.1.3. Auch ἐνδέδεμαι μανίαις, Ep.adesp. 10 (XII.88), von rasender Liebe – ἐνδεδεμένοι ἀστέρες, Fixsterne, Arist. coel. 28. – Im med., Eur. u. A.; συκοφάντην ἔξαγε ὥσπερ κέραμον ἐνδησάμενος Ar. Ach. 905 ; δεσμῷ Theocr. 24.27 ; Sp.; ἃς (νήσους) ἐνδέδετα αἰγαῖον ὕδωρ Archimel. 1 (APP 15); πλίνθους εἰς ἄσφαλτον DS. 2.7.

ἐνδέω ², (s. δέω², δεῖ), dürftig, mangelhaft sein, ermangeln ; ὅσον ἐνδέουσιν αἱ εἰκόνες ταὐτὰ ἔχει ; ἐκείνοις, ὧν εἰκόνες εἰσίν, wieviel fehlt ihnen daß sie, Plat. Crat. 432d ; τὴν μουσικὴν ἔφαμει ἐνδεῖν καθαρότητος Phil. 62c. Ggstz περιεῖναι Rep. III.416e ; τίνος ἐνδέομεν μὴ οὐ χωρεῖ ; Eur. Tr. 792, was fehlt uns noch ? ἐνδεῖν τι τῷ ἔργῳ φησί Luc. Tyrann. 10 ; auch impers., es fehl Einem an Etwas, τινί τινος, z.B. τοῦ ἴσου ἡμῖ ; ἐνδεῖ Plat. Euthyd. 292e ; πολλῶν ἐνέδει αὐτῷ Xen. An. 7.1.41 ; Folgde. Stärker als προσδεῖ Dem. 1.19 ; τί ὑμῖν ὑπάρχει ἢ τίνος ἐνδεῖ Xen. Cyr. 4.3.8. – Med., entbehren, Mange leiden ; δριμύτητος Plat. Polit. 311a ; στρωμάτων ἐνδεηθέντες Xen. Cyr. 6.2.30 ; die Folgdn absol., Plut. Arist. 25 ; auch von Sachen, οἶκος ἐν δεόμενος οἰκετῶν Xen. Cyr. 2.2.26.

ἐνδέω

[ἐν- 1, ἐν- 3.]

- 1
  To bend or tie on to something: νευρήν, ἣν ἐνέδησα Il. 15.469.
  
  To secure or tie in something: ὑπέρας ἐν αὐτῇ (sc. ἐν νηί) Od. 5.260.
- 2
  Fig., to entangle or involve in.
  With dat.: ἄτῃ με Il. 2.111 = Il. 9.18.

atar

ἔνδησον ἀνὰ μέσον τὸν χάρτην τῆς σειρᾶς
ata el rollo de papiro con un cordón por el centro P IV 1382

λαβὼν κύαμ[ο]ν τετρη[μ]ένον ἔνδησον εἰς δ[έρ]μα ἡμιόνου καὶ περίαπτε
toma un haba perforada, átala con una piel de mulo y cuélgatela P LXIII 26

ἐνδέω , aor. ἐνέδησε: bind or tie in or on, Il. 15.469, Od. 5.260; fig., ‘involve,’ ‘entangle,’ Il. 2.111, Il. 9.18.

ἐνδέω fut. -δήσω,

- Ito bind in, on or to, τι ἔν τινι Od.; τί τινι Ar., etc.; so in Mid., ἐνεδήσατο δεσμῷ bound them fast, Theocr.; ἐνδησάμενος having packed it up, Ar.:—Pass., ἱρὰ ἐνδεδεμένα ἐν καλάμῃ Hdt.; ἐνδεθῆναι εἰς σῶμα or ἐν τῷ σώματι Plat.
- IImetaph., Ζεύς με ἄτῃ ἐνέδησε entangled me in it, Il.:—Pass., ἐνδεδέσθαι ὁρκίοις, etc., Hdt.; ἐνδεδέσθαι τὴν ἀρχήν to have the government secured, Hdt.:—Mid. to bind to oneself, Eur.

ἐνδέω fut. -δεήσω,

- - 1to be in want of a thing, c. gen., Eur., Plat.; c. inf., τίνος ἐνδέομεν μὴ οὐ χωρεῖν; what do we lack of going? Eur.:—so in Mid., Xen.; and in Pass., στρωμάτων ἐνδεηθέντες Xen.
  - 2of things, to be wanting or lacking, Hdt.:—impers. ἐνδεῖ, there is need or want, c. gen. rei, Plat., Xen.

Menu

Word wheel

ἐνδέω

Saved

Recent