ἐνδέχομαι
ἐνδέχομαι, to take upon oneself; to be possible
Could not find ἐνδέχου in Logeion dictionaries.
ἐνδέχου Verb: present middle imperative 2nd singular, Verb: imperfect middle indicative 2nd singular of ἐνδέχομαι
- take upon oneself, ταλαιπωρίας Hdt. 6.11.
- II accept, admit, approve, τὸν λόγον Id. 1.60; τοὺς λόγους Id. 5.92.αʹ, 96, al., Ar. Eq. 632; τὰ λεγόμενα Th. 3.82; τὴν συμβουλίην Hdt. 7.51; διαβολάς Id. 3.80; ἀπόστασιν, = τὸν περὶ ἀποστάσιος λόγον, ib. 128; so ἐ. [τὴν τοῦ Ἀλκιβιάδου κάθοδον] Th. 8.50.
- 2 in Hdt. freq. give ear to, believe, mostly with a neg., ἀρχὴν . . οὐδὲ ἐ. τὸν λόγον 5.106; τοῦτο δὲ οὐκ ἐ. ὰρχήν 4.25, cf. 3.73, 7.237: c. inf., believe that . ., οὐ γὰρ ἔγωγε ἐ. Ἠριδανόν τινα καλέεσθαι ποταμόν 3.115.
- 3 abs., give ear, attend, σὺ δʼ ἐνδέχου E. Andr. 1238, cf. Pl. Cra. 428b; περί τινος οὐδʼ ὁπωσοῦν ἐ. refuse to hear a word about it, Th. 7.49.
- III of things, admit, allow of, τὸ προμηθὲς λογισμὸν οὐκ ἐνδέχεται περί τινος Id. 4.92; μεταβολήν, ἀλλοίωσιν ἐ., Pl. Phd. 78d; καθʼ ὅσον φύσις ἐνδέχεται, quantum recipit humana condicio, Id. Ti. 69a, cf. Sph. 254c: c. inf., τὸ ναυτικὸν . . οὐκ ἐνδέχεται ἐκ παρέργου μελετᾶσθαι does not admit of being practised, Th. 1.142, cf. Pl. Ti. 90c, Lg. 834d; ὅσων αἱ ἀρχαὶ μὴ ἐνδέχονται ἄλλως ἔχειν Arist. EN 1139a7.
- 2 abs., to be possible, ἃ πολλὰ ἐνδέχεται Th. 4.18; ἐὰν ἐνδεχόμενον ᾖ if it be possible, PGrenf. 2.14.4 (iii B. C.); freq. in Arist., APr. 25a38, al.; ἐνδέχεσθαι ἢ εἶναι οὐδὲν διαφέρει ἐν τοῖς ἀιδίοις Ph. 203b30; ἐ. μέν, οὐ μὴν ἀναγκαῖον Pol. 1275b6: esp. in part. ἐνδεχόμενος, η, ον, possible, ἐκ τῶν ἐνδεχομένων by all possible means, X. Mem. 3.9.4, D.S. 1.54; αἱ ἐ. τιμωρίαι Lycurg. 119; τὴν ἐ. ἀϊδιότητα Jul. Or. 4.157b; εἰς τὸ ἐ. so far as possible, Hyp. Epit. 41; and freq. in Arist., τὸ ἐ. ἀληθές Metaph. 1009b34; τῆς ἐ. αὐτοῖς εὐδαιμονίας μετέχειν Pol. 1325a10; ζωῆς τῆς ἐ. ἀρίστης ib. 1328a36, al.: freq. c. inf., τὰ ἐ. καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι contingent events, GA 731b25, cf. Metaph. 1050b11; τὰ ἐ. ἄλλως ἔχειν EN 1134b31, al.; τὰ μὴ ἐ. αὐτῷ πρᾶξαι ib. 1140a32, al.
- 3 ἐνδέχεται impers., it admits of being, it is possible that . ., c. acc. et inf., Th. 1.124, 140, etc.; εἴπερ ἐνεδέχετο (sc. γράφειν) D. 18.239; καθʼ ὅσον ἐνδέχεται Pl. Phdr. 271c; εἰς ὅσον ἐ. Id. R. 501c; ὅσα ἐ. Arist. Rh. 1354a32; μέχρι οὗ ἐ. ib. 1355b13; ὡς ἐ. μάλιστα Plb. 3.49.1: acc. abs., ὥσπερ ἐνδεχόμενον εἶναι, = ὥσπερ εἰ ἐνδέχοιτο, Arist. GA 765b23: gen. abs., ἐνδεχομένου where possible, Id. PA 683a20.
- b c. dat. pers., it is allowed, X. Hier. 4.9, D. 29.50.
A tr.
I c. suj. de pers.
1 aceptar, admitir, acoger favorablemente propuestas, ofrecimientos o razones ajenas
εἴ οἱ ἐνδεξαίατο ἀπόστασιν ἀπὸ Ὀροίτεω
por ver si acogía bien el abandonar a Oretesμευ συμβουλίην ἔνδεξαι
οὐκ ... ἐνεδέκοντο τοὺς λόγους ἀποφερομένους
se negaron a aceptar las razones que se les presentabanτά τε ἀπὸ τῶν ἐναντίων ... λεγόμενα
ἀοιδαί θ' ἃς ... Ἀπόλλων οὐκ ἐνδέχεται
• abs. aceptar, mostrarse de acuerdo
περὶ τοῦ προσκαθῆσθαι οὐδ' ὁπωσοῦν ἐνεδέχετο
εἰ μὲν ἐνδέχεσθε καὶ βούλεσθέ μοι χρῆσθαι προθύμῳ
2 atender a, prestar oído a, dar crédito a afirmaciones, opiniones, etc.
μῦθο<ν>
οὐδὲ ἐνδέκομαι τὸν λόγον ὅκως ...
yo no puedo prestar oídos a la afirmación de que ...τὰ τότε οὐκ ἐνεδεκόμεθα
(maldiciones) que entonces no tuvimos en consideraciónδιαβολάς
οὔτε γὰρ ἔγωγε ἐνδέκομαι Ἠριδανόν τινα καλέεσθαι πρὸς βαρβάρων ποταμόν
• abs. prestar oído, atender
ὧν δ' οὕνεκ' ἦλθον σημανῶ, σὺ δ' ἐνδέχου
θαρρῶν λέγε ... ὡς ἐμοῦ ἐνδεξομένου
3 afrontar, sobrellevar, sufrir algo negativo
ἢν μὲν βούλησθε ταλαιπωρίας ἐνδέκεσθαι
si estáis dispuestos a afrontar penalidades
II c. suj. de abstr. o cosa
1 admitir, permitir
ἁ φύσις θείαν γα καὶ οὐκ ἀνθρωπίνην ἐνδέχεται γνῶσιν
οὐ γὰρ τὸ προμηθὲς ... ὁμοίως ἐνδέχεται λογισμόν
pues la prudencia no admite un cálculo similar en dos situaciones distintasκαθ' ὅσον ἡμῶν ἡ φύσις ἐνδέχεται
en la medida en que nuestra naturaleza lo permitaτὸ ναυτικὸν ... οὐκ ἐνδέχεται ἐκ παρέργου μελετᾶσθαι
οὐτε γέγονεν ὁ πᾶς οὐρανὸς οὔτ' ἐνδέχεται φθαρῆναι
• c. inf. del verbo εἰμί o equiv., sólo cuando está negado o modificado por un adv. poder, admitir
ἐπεὶ γάρ ἐστι τὰ μὲν ἀΐδια καὶ θεῖα τῶν ὄντων, τὰ δ' ἐνδεχόμενα καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι
puesto que de las cosas que existen unas son eternas y divinas y otras pueden ser o no serτὰ ἐνδεχόμενα ἄλλως ἔχειν
ταῦτα γὰρ ἐνδέχεται πλεοναχῶς γίνεσθαι
2 c. suj. de partes del cuerpo, en sent. fís. admitir, dar cabida, recibir
αἵ τε ἀρτηρίαι λεπταὶ ἐοῦσαι καὶ στεγναὶ οὐκ ἐνδέχονται τὸ πῦον
τὸ ἐπίπλοιον ... ἀποπιέζει τὰς ὑστέρας καὶ τὴν γονὴν οὐκ ἐνδέχεται
el epiplón oprime la matriz y ésta no recibe el semen
B impers.
I
1 es posible, entra dentro de lo posible, puede suceder, ocurre
a) c. inf.
ταῖς τύχαις ἐνδέχεσθαι σφάλλεσθαι τοὺς ἀνθρώπους
ocurre que los hombres sufren derrotas por causa del azarτροπὰς ἡλίου ... ἐνδέχεται ... γίνεσθαι ...
μ[η]δ' ἐνδ[έ]χεσθαι ταὐτὸ ἐπίστασθαί τε καὶ μὴ ἐπίστασθαι
que no es posible conocer y no conocer una misma cosaκαθ' ὅσον δ' αὖ μετασχεῖν ἀνθρωπίνῃ φύσει ἀθανασίας ἐνδέχεται
b) abs.
ἃ πολλὰ ἐνδέχεται
ὅσα ἐνεδέχετο ἔπρασσον ὑπὲ[ρ τᾶς] ἰ[ρήνα]ς
ὅπερ οὐ καλῶς ἐνδέχεται εἰ μὴ ...
• en fil. aristotélica poder ser o existir, poder darse
ἐνδέχεσθαι γὰρ ἢ εἶναι οὐδὲν διαφέρει ἐν τοῖς ἀϊδίοις
en las cosas eternas no hay diferencia alguna entre poder ser y serἐν δὲ ταῖς ἄλλαις (πολιτείαις) ἐνδέχεται μέν, οὐ μὴν ἀναγκαῖον
τὸ ἀναγκαῖον καὶ τὸ μὴ ἀναγκαῖον καὶ τὸ δυνατὸν ἐνδέχεσθαι λέγομεν
c) c. ὅσον o en giros restrictivos
καθ' ὅσον ἐνδέχεται
en la medida de lo posibleεἰς ὅσον ἐνδέχεται
μέχρι οὗ ἐνδέχεται
ἢν ἐνδέχηται
si fuese posibleεἴπερ ἐνεδέχετο παρὰ τοὺς παρόντας καιρούς
ὁσάκις ἂν ἐνδέχηται, ἐκμάσσεσθαι γῇ ἀργυρωματικῇ (τὰ ἀπεικονίσματα)
d) c. adj. o adv. en sup.
ὡς ἂν ἐνδέχηται τάχιστα
a la mayor prontitud posibleἡμᾶς] ὡς ἐνδέχεται μάλιστα προθύμους ἕξετε
ὡς ἐνδέχεται ἀκριβέστατα
con el mayor detalle posibleδέδωκεν ἆθλα ... ὡς ἐνεδέχετο κάλλιστα
πλείστους καθ' ὅ[σ]ο[ν] ἐνδέχεται
cuantos más posibles
2 en or. neg. es admisible, aceptable
οὐκέτι ἐνδέχεται ... τοὺς μὲν ἤδη βλάπτεσθαι
οὐκ ἐνδέχετε (l. -ται) μὴ εὑρεθῆναι τὸ χρυσίον
II part. ἐνδεχόμενος, -η, -ον
1 posible, admisible, que puede suceder
a)
ταῦτα μὲν ὡς ἐνδεχόμενα ληπτέον διὰ τὸ σπάνιον
hay que entender esto como una posibilidad debido a su rarezaτὸ δὲ ἐνδεχόμενον ὡς δυνατὸν ληπτέον
hay que considerar como posible aquello que es admisibleὅσα τεράστιά ἐστι καὶ οὐδαμῶς ἐνδεχόμενα
τοῦ μέλλοντος ... τὴν ποιότητα ... ἀμφίβολον καὶ ἐνδεχομένην
b) neutr. como pred. ἐνδεχόμενόν ἐστι equiv. a ἐνδέχεται es posible
καλῶς ἂν ποιήσαις, εἰ ἐνδεχόμενόν ἐστι, ἀποστείλας (τὸν μύλον) ... εἰ δὲ μὴ ἐνδέχεται κομίσασθαι, γράψον μοι
καθ' ὅ[σον] ἐνδεχόμενόν ἐστιν
en la medida de lo posibleἔκριναν καθὼς [ἐνδ]εχόμενον ἦν [βέ]λτιστα
ὥσπερ ἐνδεχόμενον αἷμα εἶναι πᾶν ὁμοίως
como si fuera posible que la sangre fuera toda igual
c) en gen. abs. ἐνδεχομένου si es posible Arist.PA 683a20, EE 1245b28.
2 posible, que está a la mano, accesible, alcanzable
a)
ἡ ἐνδεχομένη αὐτοῖς εὐδαιμονία
ἕνεκεν δὲ ζωῆς τῆς ἐνδεχομένης ἀρίστης
para conseguir la mejor vida posibleαἱ ἐνδεχόμεναι τιμωρίαι
λαβεῖν τὰς ἐνδεχομένας πίστεις
tomar todas las garantías posiblesτὴν ἐνδεχομένην ἐπιμέλειαν ποιῆσαι ὅπως ...
μετὰ τῆς ἐνδεχομένης προσοχῆς
con toda la atención posibleπρόνοιαν ποιεῖσθαι τὴν ἐνδεχομένην
b) como pred. ἐνδεχόμενόν ἐστι equiv. a ἐνδέχεται es posible, está permitido sólo en frase neg.
οὐδὲ καταπλάσσειν ἐνδεχόμενόν ἐστιν ἔνια τῶν ἑλκέων
ὅπερ ἐπὶ τῆς ἱερᾶς χώρας οὐκ ἦν ἐνδεχόμενον
3 subst. τὸ ἐ. lo posible, lo que está al alcance de la mano
πεποήκαμεν τὰ ἐνδεχόμενα
hemos hecho todo lo posible
• frec. en giros prep. en lo posible, en la medida de lo posible
εἰς τὸ ἐνδεχόμενον
κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον
πάντας ἐκ τῶν ἐνδεχομένων εὐηργήτει
1. op zich nemen:
2. toestaan, toelaten:
3. mogelijk zijn, voorkomen, onpers.
- Dep.
- Ito take upon oneself, Lat. suscipere, Hdt.
- IIto accept, admit, approve of, Lat. accipere, Hdt., Thuc.
- 2to give ear to, believe, Hdt.: absol. to give ear, attend, Eur.
- IIIof things, to admit, allow of, Thuc., Plat.:—c. inf., οὐκ ἐνδέχεται μελετᾶσθαι does not admit of being practised, Thuc.
- 2absol. to be possible, ἐνδέχεται Thuc.: esp. in part. ἐνδεχόμενος, η, ον, possible, ἐκ τῶν ἐνδεχομένων by all possible means, Xen.: —ἐνδέχεται impers., it admits of being, it is possible that, c. acc. et inf., Thuc., etc.
-
…μηδὲ χαίρειν ἀλλήλοις, ἃ δὴ μάλιστʼ εἶναι δοκεῖ φιλικά. πολλοῖς δʼ εἶναι φίλον κατὰ τὴν τελείαν φιλίαν οὐκ ἐνδέχεται, ὥσπερ οὐδʼ ἐρᾶν πολλῶν ἅμα ἔοικε γὰρ ὑπερβολῇ, τὸ τοιοῦτο δὲ πρὸς ἕνα πέφυκε γίνεσθαι · πολλοὺς δʼ…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…τε καὶ δυστυχίαι. ἀπορίαν δὲ καὶ ταῦτα παρέχει · τῷ γὰρ μακαρίως βεβιωκότι μέχρι γήρως καὶ τελευτήσαντι κατὰ λόγον ἐνδέχεται πολλὰς μεταβολὰς συμβαίνειν περὶ τοὺς ἐκγόνους, καὶ τοὺς μὲν αὐτῶν ἀγαθοὺς εἶναι καὶ τυχεῖν βίου τοῦ κατʼ ἀξίαν ,…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…περιελαυνόμενος δὲ τῇ στάσι ὁ Μεγακλέης ἐπεκηρυκεύετο Πεισιστράτῳ, εἰ βούλοιτό οἱ τὴν θυγατέρα ἔχειν γυναῖκα ἐπὶ τῇ τυραννίδι. ἐνδεξαμένου δὲ τὸν λόγον καὶ ὁμολογήσαντος ἐπὶ τούτοισι Πεισιστράτου, μηχανῶνται δὴ ἐπὶ τῇ κατόδῳ πρῆγμα εὐηθέστατον, ὡς ἐγὼ εὑρίσκω…
Herodotus, The Histories
-
…κατʼ ἀξίαν, τοὺς δʼ ἐξ ἐναντίας · δῆλον δʼ ὅτι καὶ τοῖς ἀποστήμασι πρὸς τοὺς γονεῖς παντοδαπῶς ἔχειν αὐτοὺς ἐνδέχεται. ἄτοπον δὴ γίνοιτʼ ἄν, εἰ συμμεταβάλλοι καὶ ὁ τεθνεὼς καὶ γίνοιτο ὁτὲ μὲν εὐδαίμων πάλιν δʼ ἄθλιος ·…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…ὑπαρχῆς ὁρισάμενοι αὐτὴν τίς ἐστι, λέγωμεν τὰ λοιπά. ἔστω δὴ ἡ ῥητορικὴ δύναμις περὶ ἕκαστον τοῦ θεωρῆσαι τὸ ἐνδεχόμενον πιθανόν. τοῦτο γὰρ οὐδεμιᾶς ἑτέρας ἐστὶ τέχνης ἔργον · τῶν γὰρ ἄλλων ἑκάστη περὶ τὸ αὑτῇ ὑποκείμενόν ἐστιν διδασκαλικὴ…
Aristotle, Rhetoric
-
…οὐ μικρὸν ἐν κτήσει ἢ χρήσει τὸ ἄριστον ὑπολαμβάνειν, καὶ ἐν ἕξει ἢ ἐνεργείᾳ. τὴν μὲν γὰρ ἕξιν ἐνδέχεται μηδὲν ἀγαθὸν ἀποτελεῖν ὑπάρχουσαν, οἷον τῷ καθεύδοντι ἢ καὶ ἄλλως πως ἐξηργηκότι, τὴν δʼ ἐνέργειαν οὐχ οἷόν τε…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…· οὐ γὰρ ἀλλήλων ἦσαν φίλοι ἀλλὰ τοῦ λυσιτελοῦς. διʼ ἡδονὴν μὲν οὖν καὶ διὰ τὸ χρήσιμον καὶ φαύλους ἐνδέχεται φίλους ἀλλήλοις εἶναι καὶ ἐπιεικεῖς φαύλοις καὶ μηδέτερον ὁποιῳοῦν, διʼ αὑτοὺς δὲ δῆλον ὅτι μόνους τοὺς ἀγαθούς · οἱ…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…ἡμέρης, δὶς δοτέον · τοῖσι δὲ μονοσιτέειν εἰθισμένοισιν, ἅπαξ δοτέον τὴν πρώτην, ἐκ προσαγωγῆς δὲ, ἢν ἐνδέχηται, καὶ τουτέοισι δὶς δοτέον, ἤν τι δοκέῃ προσδεῖν. Πλῆθος δὲ ἀρκέει κατʼ ἀρχὰς διδόναι μὴ πουλὺ ,…
Hippocrates, Regimen in Acute Diseases
-
…καὶ ἐμπειρίαν λαβεῖν καὶ ἐν συνηθείᾳ γενέσθαι, ὃ παγχάλεπον. διὰ τὸ χρήσιμον δὲ καὶ τὸ ἡδὺ πολλοῖς ἀρέσκειν ἐνδέχεται · πολλοὶ γὰρ οἱ τοιοῦτοι, καὶ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ αἱ ὑπηρεσίαι. τούτων δὲ μᾶλλον ἔοικε φιλίᾳ ἡ διὰ…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…, ἔχον δέ τινα ἐν αὑτῷ ἀντιλογίαν, τῆς γε ξυμφορᾶς τῷ ἀποβάντι ἀμβλύνεσθαι, νομίσαι δὲ ταῖς μὲν τύχαις ἐνδέχεσθαι σφάλλεσθαι τοὺς ἀνθρώπους, ταῖς δὲ γνώμαις τοὺς αὐτοὺς αἰεὶ ὀρθῶς ἀνδρείους εἶναι, καὶ μὴ ἀπειρίαν τοῦ ἀνδρείου παρόντος…
Thucydides, The Peloponnesian War