ἐξαπάτη
ἐξαπάτη, gross deceit
ἐξᾰπάτ-η [πᾰ], ἡ,
- deceit, Hes. Th. 205 (pl.), Thgn. 390 (pl.), X. An. 7.1.25, App. BC 5.22.
engaño, embeleco
μειδήματά τ' ἐξαπάτας τε
como propio de Afroditaψεύδεά τ' ἐξαπάτας τ'
ἢν δὲ ... Λαικεδαιμονίους ... τῆς ἐξαπάτης τιμωρησώμεθα
si castigamos a los lacedemonios por su engañoμετ' ἐξαπάτης
οἱ ἐπ' ἐξαπάτῃ ... λόγοι
historias para engañarἐξαπάτης εἵνεκα
δηλοῖ τὰν ἐξαπάταν ἅπασα[ν
πρὸς ἐξαπάτην αὐτῶν ἐτράπη
τὴν ἑαυτῶν ἐξαπάτην γελᾶν
ἐξαπάτη, ης (ἡ) [ᾰᾰ] tromperie, ruse, Hés. Th. 205 ; Thgn. 390 ; Xén. An. 7, 1, 25.
Étym. ἐξαπατάω.
ἐξαπάτη, ἡ, = ἀπάτη, Betrug, Täuschung ; Hes. Th. 205, Theogn. 382 ; von Xen. An. 7.1.25 an in Prosa.
ἐξαπάτη
ἐξ-ᾰπάτη, ἡ,
- gross deceit, Hes., Xen.