ἐξαπορέω
ἐξαπορέω, to be in great doubt
Could not find ἐξαπορησάντων in Logeion dictionaries.
ἐξαπορησάντων aorist active participle masculine genitive plural, aorist active participle neuter genitive plural, aorist active imperative 3rd plural of ἐξαπορέω
- great doubt or difficulty, Plb. 4.34.1; τοῖς πράγμασι Arist. Ath. 23.1:—Med., ἀπορούμενοι, ἀλλʼ οὐκ ἐ. 2 Ep.Cor. 4.8: so in aor. Pass. ἐξηπορήθην LXX Ps. 87(88).15, D.S. 24.1, Plu. Alc. 5; ἐξαπορηθῆναι ἀργυρίου to be without money, D.H. 7.18; τῶν κοινῶν ἐξηπορημένων SIG 495.12 (Olbia, iii B. C.), cf. PEleph. 2.10 (iii B. C.).
I intr.
1 desesperar completamente c. dat.
τῶν ... στρατηγῶν ἐξαπορησάντων τοῖς πράγμασι
τοῖς δὲ λογισμοῖς ἐξηπόρουν
ἀπορούμενοι ἀλλ' οὐκ ἐξαπορούμενοι
perplejos pero no desesperados
• en v. med.-pas. mismo sent., c. gen.
ἐβαρήθημεν, ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῆν
nos vimos abrumados hasta el punto de desesperar incluso de seguir con vida
2 estar en grandes dificultades
ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξαπορήσας ... ἔφησεν
οὕτως ἐξηπόρησαν ὑπὸ τῆς ἀλογίας καὶ κακίας τῆς αὑτῶν
οἱ ... κατὰ πάντα τρόπον ἐξαποροῦντες
• en v. med.-pas. mismo sent.
τῶν κοινῶν ἐξηπορημένων
ὑψωθεὶς δὲ ἐταπεινώθεν καὶ ἐξηπορήθην
τοῦτ' ἀκούσαντες οἱ τελῶναι ἐξηπορήθησαν
ἐξαπορηθέντες δὲ οἱ Ῥωμαῖοι διὰ τὴν καῦσιν τῶν ὀργάνων
3 carecer de c. gen.
φυλακῆς ἐξαποροῦμεν
• en v. med.-pas. mismo sent., c. ac. de rel.
ἐὰν δέ τι ἐξαπορῶνται
si sufrieran alguna necesidad económicaὁπότ' ἐξαπορηθεῖεν ἀργυρίου
II tr. confundir, desconcertar
τίνα οὐκ ἂν ἐξηπόρησε τοῦτο τὸ τότε ῥηθέν;
Strong 1820
†
so in NT, depon. pass., to be utterly at a loss, be in despair: absol. (as Ps, l.c.), II Co 4:8; τοῦ ζῆν, II Co 1:8.†
- to be in great doubt or difficulty: so in Mid. and Pass., NTest., Plut.