ἑξαπτέρυγος
ἑξαπτέρυγος, six-winged
ἑξα-πτέρῠγος, ον,
- six-winged, Gloss.
1 dotado de seis alas de ángeles, esp. de querubines y serafines, Clem.Al.Strom.5.6.35, Origenes Princ.1.3.4, Const.App.7.35.3, tb. llamados
ἑξαπτέρυγα ζῷα
• neutr. plu. subst.
τὰ ἑξαπτέρυγα
2 provisto de seis brazos
λαμπάδες
ἑξα·πτέρυγος, ος, ον [ῠ] muni de six ailes, Clém. 2, 61 ; Naz. 2, 52 edd. Migne.
Étym. ἕξ, πτέρυξ.
ἑξαπτέρυγος, mit sechs Flügeln, Clem.Al.