ἐξάραγμα
ἐξάραγμα [ᾰρ], ατος, τό,
- = σύντριμμα, Hp. ap. Gal. 19.98.
medic. fractura, rotura Hp. en Gal.19.98, Ruf.Interrog.60.
ἐξάραγμα, ατος (τὸ) [ᾰρ] fracture, Gal. Lex. Hipp. 19, 98.
Étym. ἐξαράσσω.
ἐξάραγμα, τό, das Herausgeschlagene, der Splitter, Galen.