Logeion | ἐξαρτάω

ἐξαρτ-άω,

hang upon, τι ἔκ τινος Plb. 18.18.4; ἀπό τινος Arr. An. 2.19.2; τί τινος Longus 1.32: metaph., make dependent upon, ἐπαίνων ἐ. τὴν δόξαν Plu. Arat. 1; πρᾶξιν τῆς προδοσίας Id. Fab. 22; τὴν ποίησιν μέθης Ath. 10.429b, cf. Plot. 6.7.42:—Med., E. Tr. 129, cf. Gal. Anim.Pass. 1.9 (prob. l.).
- - 2 stretch out, Ael. NA 4.21.
- II Pass., mostly in pf. ἐξηρτῆσθαι: fut. Med. in pass. sense, ἐξαρτήσομαι X. Cyr. 5.4.20:—to be hung upon, hang upon, χειρός E. Hipp. 325; περὶ σὸν γένειον Id. IA 1226: abs., Ar. Pax 470; to be attached to . ., ἔκ τινος Arist. HA 495b33; ἐ. τινί ib. 496a26.
- - 2 depend upon, be attached to, σοῦ γὰρ ἐξηρτήμεθα E. Supp. 735, etc.; τῆς ἰσχύος X. Cyr. 5.4.20; ἑνός Plu. Galb. 8; ἔκ τινος Pl. Ion 536a, Lg. 732e, etc.; τῶν ἐλπίδων Isoc. 8.7.
  - 3 of countries, be adjacent to, πεδία τῶν λόφων ἐ. Plu. Ant. 46.
  - 4 abs., to be elevated, ἐξήρτηται τὸ χωρίον Th. 6.96; ἐξήρτηται ἡ χώρα πρὸς Νότον (Casaub. ἐξῆρται) Str. 7.1.3.
  - 5 hang upon oneself, πήραν ἐξαρτήσασθαι Luc. Fug. 15 (s.v.l.): esp. in pf. part. Pass., c. acc. rei, having a thing hung on one, ἐπιστολὰς . . ἐξηρτημένος ἐκ τῶν δακτύλων Aeschin. 3.164; παιδίον ἐξηρτημένη τοῦ τραχήλου Plu. Brut. 31: hence, equipped or furnished with, πώγωνας ἐξηρτημέναι Ar. Ec. 494; τοιοῦτον ἐξηρτῆσθαι στρατόπεδον D. 9.49.

A tr.

I en v. act. y med.

1 suspender, colgar τῶν μεγάλων τι σταθμίων ἐξαρτῆσαι suspender alguna pesa de las grandes Hp.Fract.8, εἴδωλον ... γυναικὸς μετέωρον ἐξαρτᾶν colgar en alto una estatuilla de mujer Ael.Fr.91, τὰς ἑκατέρωθεν σπυρίδας ἐξαρτήσαντες Alciphr.1.1.4

• c. gen. del lugar ‘de donde’ c. o sin prep. colgar de τοὺς μὲν θυρεοὺς ... ἐκ τῶν ὤμων ἐξηρτηκότες Plb.18.18.4, <τὴν> κάμνουσαν ἐξαρτήσαντα τῶν ποδῶν ἀπὸ κλιμακίου Sor.4.6.69, ἀπὸ ταύτης ἐξήρτησαν ἐν λέβησιν ὅσα ἐπιχυθέντα Arr.An.2.19.2, ἐξαρτῆσαι τοὺς κατατείνοντας αὐτῷ βρόχους ... ξύλου τινός Gal.18(1).758, ἐκ ... τῆς ἑτέρας (χορδῆς) μίαν ὁλκὴν ἐξαρτήσαντες suspendiendo de la otra cuerda un peso Aristid.Quint.94.13, cf. Plu.2.1021a, ταύτης (σχεδίας) τύμπανα καὶ νεβρίδας ... ἐξαρτήσαντα Socr.Rhod.2, ἐξαρτῆσαι τὸ σκάφος τῆς μεγάλης νεῶς Them.Or.1.12b, cf. Lib.Ep.281.4, ἐξαρτήσασαι δὲ τοῦ κόλπου θηλάζουσι τὰ βρέφη Ael.NA 7.12, μολίβδιον ἐξαρτᾶν τοῦ δρακοντίου Paul.Aeg.4.58.1

• c. indic. del lugar ‘en donde’ colgar en αὐτὸν ... ἐξαρτῆσαι ἐπ' ὄρους ὑψηλοῦ ref. Tántalo, Asclep.Tragil.30.

2 colgar en alto en memoria de un muerto, dedicar φυτὰ ... ἐφύτευσαν καὶ ἐξήρτησαν αὐτῷ τῶν ἔργων ἀπαρχάς plantaron árboles y le dedicaron (al muerto) las primicias de los trabajos Longus 1.31.3

• fig. (ἐλάται) τῆς θείας κεφαλῆς ἑαυτοὺς ἐξαρτήσαντες(son como) racimos de dátiles que se cuelgan de la divina cabeza dicho alegóricamente de los rizos del amado, Gr.Nyss.Hom.in Cant.392.1.

3 en v. med. suspender de uno mismo, colgar de sí mismo, ponerse αἱ (γυναῖκες) ἐξαρτησάμεναι αὐτάς (λίθους) como adorno, Gal.5.46, πήραν ἐξαρτήσασθαι Luc.Fug.14, ξίφος μέγα ... ἐξηρτᾶτο D.C.64.3.4²

• frec. en perf. llevar prendido o agarrado, tener colgado de uno ἡμᾶς ... πώγωνας ἐξηρτημένας nosotras que llevamos prendidas unas barbas Ar.Ec.494, τὰς ἐπιστολὰς ἃς ἐξηρτημένος ἐκ τῶν δακτύλων περιῄεις Aeschin.3.164, γυνὴ ... παιδίον δὲ νεκρὸν ἐξηρτημένη τοῦ τραχήλου una mujer que tenía colgado del cuello el cadáver de un niño Plu.Brut.31.

4 fact., fig., c. ac. de abstr. o pers. y gen. hacer depender de, supeditar, poner en manos de ἄτοπος δὲ Ἀνακρέων ὁ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν ποίησιν ἐξαρτήσας μέθης Ath.429b, ἐξαρτῶσιν ἀλλοτρίων ἐπαίνων τὴν δόξαν Plu.Arat.1, cf. Fab.22, αὕτη (ἡ τροφή) τὸ ζῆν ἐξήρτηκεν ἑαυτῆς Ph.1.169, χεὶρ ... ἧς ἐξάπτειν καὶ ἐξαρτᾶν τὰ δίκαια προστάττει Ph.2.359, τῆς σῆς κηδεμονίας τὰς ἐμὰς ἐλπίδας ἐξήρτησα Thdt.M.80.1013C, Μωυσεως ... τοῦ δημιουργοῦ τῶν ὅλων ἑαυτὸν ἐξαρτήσαντος Moisés ... poniéndose para todo en manos del creador del mundo Origenes Cels.1.19.

II estirar, extender, desplegar κατὰ δύο (ναῦς) ἓν ἱστίον ἐξαρτῆσαι cada dos naves desplegar una sola vela Polyaen.Exc.16.1, τὴν οὐράν ... ἐξαρτᾷ ref. un tigre, Ael.NA 4.21, ἐξαρτᾶν δὲ αὐτὴν δι' ἐρίου de una cataplasma, Paul.Aeg.7.3 (p.228)

• en v. med. mismo sent. †πλεκτὰν Αἰγύπτου παιδείαν ἐξηρτήσασθ'†desplegásteis el trenzado cultivo de Egipto e.e., el papiro, ref. a unas naves, E.Tr.129.

B intr., sólo en v. med.

I

1 colgarse c. suj. de pers. περὶ σὸν ἐξαρτωμένης γένειον E.IA 1226, ὥστε αὐτὰς ἐξαρτωμένας ἀποσπᾶν οἱ πολέμιοι μὴ δυνάμενοι ... de forma que los enemigos no pudiendo separarlas por estar colgadas de ellos Polyaen.8.69

• gener., c. indic. del lugar en gen. o gen. c. prep. colgarse, prenderse, agarrarse βιάζῃ, χειρὸς ἐξαρτωμένη; ¿me acosas, colgándote de mi brazo? E.Hipp.325, ἀπὸ τοῦ αὐχένος αὐτῆς ἐξαρτηθέντα D.C.77.2.3

• abs. colgarse de la cuerda cóm. c. el doble sent. de ahorcarse οὔκουν ἕλκω κἀξαρτῶμαι ...; ¿es que no estoy tirando y me estoy ahorcando ...? Ar.Pax 470.

2 c. suj. de cosa, en perf. estar colgado o suspendido, pender τὸ μεσεντέριον ... ἐξήρτηται δ' ἐκ τῆς μεγάλης φλεβὸς καὶ τῆς ἀορτῆς Arist.HA 495^b33, καί τις κόλπος αὐτοῖς ἐξήρτηται πρὸ τῶν στέρνων y por delante del pecho les cuelga una bolsa ref. al buche de los pelícanos, D.P.Au.2.7

• fig. del terreno estar suspendido en lo alto, estar elevado ἐξήρτηται γὰρ τὸ ἄλλο χωρίον Th.6.96, cf. Str.7.1.3.

II ligarse, mantenerse unido o en contacto c. suj. de pers. y gen. ἐξαρτήσεται τῆς ἰσχύος se mantendrá en contacto con su ejército X.Cyr.5.4.20

• en perf., c. suj. de cosa estar abrochado o enganchado, estar unido δύο ἐπωμίδες συνέχουσαι ἔσονται αὐτῷ ἑτέρα τὴν ἑτέρα, ἐπὶ τοῖς δυσὶ μέρεσιν ἐξηρτημέναι tendrá (el efod del sacerdote judío) dos hombreras que se sujetan la una a la otra, abrochadas a ambos lados del susodicho efod, LXX Ex.28.7, ἑλκόντων κάλοις μεγάλοις ἐξηρτημένοις arrastrando (los carros) con gruesas cuerdas enganchadas (a ellos), Polyaen.7.21.3, τὰς ἄλλας (ναῦς) κάλοις ἐξηρτημένας Polyaen.8.20.

III fig., gener. perf.

1 estar supeditado o dependiente de, depender de c. gen. o prep. y gen. σοῦ γὰρ ἐξηρτήμεθα E.Supp.735, ὥσπερ ἐκ τῆς λίθου ἐκείνης ὁρμαθὸς ... ἐξήρτηται χορευτῶν Pl.Io 536a, λῦπαι καὶ ἐπιθυμίαι, ἐξ ὧν ἀνάγκη τὸ θνητὸν ... οἷον ἐξηρτῆσθαι Pl.Lg.732e, ἐξηρτήμεθα τῶν ἐλπίδων Isoc.8.7

• sent. milit. estar bajo el mando τῷ ψιλούς, ἱππέας, ..., τοιοῦτον ἐξηρτῆσθαι στρατόπεδον por estar bajo su mando tropas ligeras, jinetes, un ejército así D.9.49, c. gen. τὰ στρατεύματα ... νῦν ἑνὸς ἐξηρτημένα μόνου Plu.Galb.8

• geog. estar bajo, estar dominado por τὰ μεγάλα πεδία τῶν λόφων τούτων ἐξήρτηται Plu.Ant.46.

2 medic. tener dependencia de, estar determinado por c. dat. ἐξήρτηται γὰρ τῷ αὐτέῳ τρόπῳ τὰ λοχεῖα καὶ τὰ καταμήνια τὰ φλεγματώδεαlos loquios y las reglas pituitosas están determinados de la misma manera, e.e., sufren las mismas causas, Hp.Mul.1.29.

ἐξ·αρτάω-ῶ (ao. ἐξήρτησα, pf. ἐξήρτηκα ; pass. pf. ἐξήρτημαι)

1 suspendre à : τί τινος, Ath. 429b ; τι ἔκ τινος, Pol. 18, 1, 4 ; Hdn 7, 9, 20 ; τι ἀπό τινος, Arr. An. 2, 19, 2, une chose à une autre ; aux pf. et pl. q. pf. pass. (ἐξήρτημαι, ἐξηρτήμην) être suspendu : σπάρτοι ἐξηρτημέναι εἰς τὴν ἀρχὴν χάρτου, Héron Aut. 270, cordons adaptés à l’extrémité d’une bande de papier ; en parl. d’un lieu, être comme suspendu à, être dominé (par une hauteur, etc.) Thc. 6, 96 ; avec le gén. Plut. Ant. 46 ; fig. ἐξηρτῆσθαι ἔκ τινος, Plat. Ion 536a ; τινος, Eur. Suppl. 735, se rattacher à qqn, dépendre de qqn ||

2 fig. faire dépendre de, rattacher à : ἀλλοτρίων ἐπαίνων τὴν δόξαν, Plut. Arat. 1, faire dépendre la gloire des louanges d’autrui ||

Moy. (f. ἐξαρτήσομαι)

1 s’attacher à : χειρός, Eur. Hipp. 325, à la main de qqn ; περὶ τὸ γένειον, Eur. I.A. 1226, au menton de qqn, pour le caresser ; τῆς ἰσχύος, Xén. Cyr. 5, 4, 20, au gros de l’armée ||

2 suspendre sur soi, attacher sur soi : πήραν, Luc. Fug. 14, une besace ; d’où au part. pf. ἐξηρτημένος, qui a qqe ch. attaché à soi, avec le dat. ἐξ. τόξοισιν, Eschl. Pr. 711 (conj. ἐξηρτυμένοι) qui a son carquois solidement fixé ; avec l’acc. πήραν ἐξηρτημένος, Lgs 2, 3, qui a une besace suspendue (à ses épaules) ; ἐξ. πώγωνα, Ar. Eccl. 496, qui a la barbe bien attachée (en parl. d’une barbe postiche) ; ἐπιστολὰς ἐξηρτημένος ἐκ τῶν δακτύλων, Eschn. 77, 11, tenir des lettres entre ses doigts.

ἐξ-αρτάω
1. act. en med., causat., met acc. aan ... (laten) hangen, met gen.; med.: παιδίον δὲ νεκρὸν ἐξηρτημένη τοῦ τραχήλου een vrouw die een dood kindje om haar hals had gehangen Plut. Brut. 31.5; overdr. laten afhangen van: ἐξαρτῶσιν ἀλλοτρίων ἐπαίνων τὴν δόξαν men laat zijn roem afhangen van andermans lofprijzingen Plut. Arat. 1.4.
2. med. zich vastklampen aan; met gen.: βιάζῃ χειρὸς ἐξαρτωμένη; klamp je je met geweld aan mijn hand vast? Eur. Hipp. 325; met prep. bep.: περὶ σὸν ἐξαρτωμένης γένειον zich vastklampend aan uw kin Eur. IA 1226.
3. med.-pass.
a. hangen aan, verbonden zijn met; met gen.: ἐξαρτήσεται τῆς ἰσχύος hij zal in verbinding blijven met de hoofdmacht Xen. Cyr. 5.4.20; met ἐκ + gen.: ἐκ τῆς λίθου ἐκείνης ὁρμαθὸς πάμπολυς ἐξήρτηται aan die steen (magneet) hangt een heel lange keten Plat. Ion 536a; overdr. afhankelijk zijn van: σοῦ γὰρ ἐξηρτήμεθα wij zijn van u afhankelijk Eur. Suppl. 735.
b. geogr., abs. hellen, steil zijn: ἐξήρτηται τὸ ἄλλο χωρίον de rest van de streek is steil aflopend Thuc. 6.96.2.

ἐξαρτάω, daran aufhängen, anknüpfen, befestigen ; τοὺς θυρεοὺς ἐκ τῶν ὤμων Pol. 18.1.4 ; a.Sp.; τί τινος, Ath. X.429b, wie ἀλλοτρίων ἐπαίνων τὴν δόξαν Plut. Arat. 1 ; τὴν πρᾶξιν τῆς προδοσίας, davon abhängig machen, Fab. 22 ; – τὴν οὐράν, lang ausstrecken, Ael. H.A. 4.21. – Gew. im pass. mit fut. med., woran aufgehängt sein, Ar. Eccl. 2 ; χειρός Eur. Hipp. 325 ; ὥσπερ ἐκ τῆς λίθου ὁρμαθὸς ἐξήρτηται χορευτῶν Plat. Ion 536a ; übertr., wovon abhangen, σοῦ γὰρ ἐξηρτήμεθα Eur. Suppl. 757 ; ἐξ ὧν (ἡδονῶν) ἀνάγκη τὸ θνητὸν πᾶν ζῷον οἷον ἐξηρτῆσθαι Plat. Legg. V.732e ; ἐξαρτήσεται τῆς ἰσχύος Xen. Cyr. 5.4.20 ; αἱ ἐλπίδες ἐξήρτηνται ἐκ τῶν ἡγουμένων Pol. 10.33 ; – ἐξήρτηται τὸ ἄλλο χωρίον, daran reiht sich, ist damit verbunden, Thuc. 6.96, wie Plut. Ant. 46 ; ἐξηρτημένον αὐτοῦ τὸ πλῆθος ὁρῶντες, daß es sich an ihn geschlossen hatte, C.Gracch. 6 ; Caes. 41 ; τῶν ποιητῶν ὁ μὲν ἐξ ἄλλης μούσης, ὁ δὲ ἐξ ἄλλης ἐξήρτηται Plat. Ion 536a. – Bei Aesch. Prom. 713 ist τόξοισιν ἐξηρτημένοι die sich mit dem Bogen behangen, sich den Bogen umgehängt haben ; vgl. πώγωνας ἐξηρτημένας Ar. Eccl. 494 ; ἐπιστολὰς ἐξηρτημένος ἐκ τῶν δακτύλων Aesch. 3.164, zur Schau an den Fingern hangend haben ; πήραν, λεοντῆν, Luc. fug. 14 u. a.Sp.; so auch wohl Dem. 9.49 ἐξηρτῆσθαι στρατόπεδον, mit der v.l. ἐξηρτύσθαι, das Heer an sich hängen und mit sich schleppen. – Das med., sich an Etwas hängen, Ar. Pax 470 u. A.; dah. = Anhänger sein, τῆς Ἀκαδημίας Plut.

colgar

un escarabajo ἐξαρτήσας αὐτοῦ (τοῦ καλάμου) θριξὶ ἵππου ἄρσενος κάνθαρον τὸν ταυρόμορφον κατὰ τὸ μέσον δεδεμένον
cuelga de la caña con crines de caballo macho un escarabajo, el que tiene forma de toro, atado por el centro P IV 64

ἐξαρτάω fut. ήσω

- Ito hang upon, to make dependent upon, c. gen., Plut.: also in Mid., Eur.
- IIPass., fut. in mid. form -αρτήσομαι, perf. -ήρτημαι:— to be hung upon, hang upon, χειρός Eur.
- - 2to depend upon, be dependent upon, be attached to, σοῦ γὰρ ἐξηρτήμεθα Eur.
  - 3of countries, to border upon, τινος Plut.
  - 4to be hung up or exposed to view, Thuc.
  - 5perf. pass. part., c. acc. rei, having a thing hung on one, be furnished with, Ar., Aeschin.

Menu

Word wheel

ἐξαρτάω

Saved

Recent