ἐπιδέω

ἐπιδέω (A), fut. -δήσω,

• bind, fasten on, τὸν λόφον Ar. Ra. 1038:— Med., ἐπὶ τὰ κράνεα λόφους ἐπιδέεσθαι have crests fastened on . ., Hdt. 1.171: for Od. 21.391, v. πεδάω.
• • II bind up, bandage, Hp. VC 13, Fract. 21, Art. 14:—Pass., ἐπιδεδεμένος τραύματα with oneʼs wounds bound up, X. Cyr. 5.2.32, al.; ἐπιδεδεμένοι ἀντικνήμιον, χεῖρα, ib. 2.3.19.

ἐπιδέω (B), fut. -δεήσω,

• want or lack of a number, τετρακοσίας μυριάδας . . ἐπιδεούσας ἑπτὰ χιλιάδων Hdt. 7.28: generally, to be in need of, Ocell. 1.8; τῆς τέχνης ἂν μόνον ἐπιδέοι would need nothing further but his skill, Pl. Lg. 709d: impers., ἐὰν δὲ καὶ ἄλλης ἐπιδέῃ βοηθείας D.H. 6.63.
• • II Med., to be in want of, τινός Hdt. 1.32, Pl. Smp. 204a, X. Smp. 8.16, etc.; ἀρχὴν τριάκοντα ἐπιδεομένην ἡμερῶν lacking thirty days of its expiry, Pl. Lg. 766c.
  • • 2 request, PMag.Lond. 121.546.

2. ἐπιδέω [2. δέω]
1.  nog missen, nog nodig hebben, met gen.: τῆς τέχνης ἂν μόνον ἐπιδέοι hij zou alleen nog zijn vakbekwaamheid nodig hebben Plat. Lg. 709d; spec. met telwoorden: τετρακοσίας μυριάδας ... ἐπιδεούσας ἑπτὰ χιλιάδων vier miljoen min zevenduizend Hdt. 7.28.2.
2.  med. gebrek hebben aan, met gen.: ἑτέρου δὲ ἐπιδέεται maar aan het andere heeft hij gebrek Hdt. 1.32.8.

ἐπιδέω ¹, (δέω¹), darauf, daran binden ; τὸ κράνος πρῶτον περιδησάμενος τὸν λόφον ἤμελλʼ ἐπιδήσειν Ar. Ran. 1038, wie Her. das med. braucht, καὶ γὰρ ἐπὶ τὰ κράνεα λόφους ἐπιδέεσθαι Κᾶρές εἰσι οἱ καταδέξαντες, sich Helmbüsche auf die Helme binden, 1.171. Auch vom Verbinden der Wunden, ἐπιδῆσαι, Plut. Cat. min. 70 ; ἐπιδεδεμένοι τὰ τραύματα, die, denen die Wunden verbunden worden sind, Xen. Cyr. 5.2.32 ; vgl. ἐπιδεδεμένους τὸν μέν τινα ἀντικνήμιον, τὸν δὲ χεῖρα 2.3.19.

ἐπιδέω ², (δέω²), dazu bedürfen, nötig haben ; τῆς τέχνης ἂν μόνον ἐπιδέοι Plat. Legg. IV.709d ; ῥητορεία κιγκλίδων ἐπιδέουσα Plut. sol. an. 22 ; impers., ἐὰν δὲ καὶ ἄλλης ἐπιδέῃ βοηθείας Dion.Hal. 6.63 ; – τετρακοσίας μυριάδας ἐπιδεούσας ἑπτὰ χιλιάδων, woran noch 7000 fehlen, weniger 7000 Mann, Her. 7.28 ; Plut. – S. oben ἐπιδέομαι u. ἐπιδεύομαι.

ἐπιδέω

[ἐπι- 5.]

To make fast, secure: ἐπέδησε θύρας Od. 21.391.

ἐπιδέω fut. -δήσω,

• • Ito bind or fasten on, τὸν λόφον Ar.; and in Mid., λόφους ἐπιδέεσθαι to have crests fastened on, Hdt.
  • IIto bind up, bandage: — Pass., ἐπιδεδεμένος τὰ τραύματα with oneʼs wounds bound up, Xen.; ἐπιδεδεμένοι τὴν χεῖρα Xen.

ἐπιδέω fut. -δεήσω,

• • Ito want or lack of a number, τετρακοσίας μυριάδας, ἐπιδεούσας ἑπτὰ χιλιαδέων 4, 000, 000 lacking 7000, Hdt.
  • IIMid., like Epic ἐπιδεύομαι, to be in want of, τινος Hdt., Xen.