ἐπίκαιρος
ἐπίκαιρος, in fit time
Could not find ἐπικαιρότατον in Logeion dictionaries.
ἐπικαιρότατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of ἐπίκαιρος
ἐπίκαιρ-ος, ον,
- in fit time or place, seasonable, opportune, S. OT 875 (lyr.), Th. 6.34; νίκη -οτάτη Id. 8.106; of places, -ότατον χωρίον πρὸς τὰ ἐπὶ Θρᾴκης ἀποχρῆσθαι Id. 1.68; τὰ ἐ. advantageous positions, X. Hier. 10.5; τοὺς ἐ. τῶν τόπων D. 18.27, cf. Arist. Pol. 1331a21; Κόρκυρα ἐν -οτάτῳ κειμένη Isoc. 15.108; τὰ ἐνδεχόμενα καὶ -ότατα Arist. Rh. 1396b5; τοῦ πάθους τὸ ἐ. spontaneous outburst of passion, Longin. 18.2: also c. gen., τρίποδα . .λουτρῶν ἐπίκαιρον, = καιρὸν ἔχοντα λουτρῶν, convenient for . ., S. Aj. 1406 (anap.); ἰατὴρ -ότατος helping in time of need, Pi. P. 4.270. Adv. -ως Sm. Ps. 9.10, Sup. -οτάτως Anon. in Rh. 132.8.
- 2 serious, important, ἐ. σημεῖα important symptoms, Hp. Epid. 1.25; ἐς τέκμαρσιν Id. Acut. 1.
- 3 of parts of the body, vital, ἐν τῷ -οτάτῳ ἀφύλακτον X. Eq. 12.7, cf. Arist. GA 766a24; ἐ. τοῦ ζῆν necessary for life, ib. 719a16; of wounds, dangerous, ἐ. τρῶμα Hp. Fract. 11; ἕλκος Id. Acut. 46. Adv. -ρως, τετρῶσθαι Paus. 4.8.4.
- 4 susceptible to disorders, Gal. Nat.Fac. 2.8.
- II for a time, temporary, opp. ἀΐδιος, Epict. Gnom. 8; ἡ τῆς δόξης ἐ. εὐδαιμονία Vett.Val. 130.30.
ἐπί·καιρος, ος, ον :
1 opportun, favorable, convenable : ἰατήρ, Pd. P. 4, 270, médecin qui porte secours en temps utile ; en parl. de choses, Soph. O.R. 875 ; Thc. 6, 34 ; particul. en parl. de lieux : χωρίον, Thc. 1, 68 ; τόπος, Dém. 234, 14, emplacement, lieu favorable ; τὰ ἐπ. Xén. Hier. 10, 5, position avantageuse ; νῆσος ἐν ἐπικαιροτάτῳ κειμένη, Isocr. Antid. § 115, île dans une situation très favorable ; ἐπ. πρός τι, Thc. 1, 68 ; ἔς τι, Hpc. τινος, Soph. Aj. 1406, avantageux ou utile pour qqe ch. ||
2 important : σημεῖα, Hpc. 964a, symptômes importants ; νεῦρον, Hpc. 759d, nerf important ; particul. en parl. des organes ou des parties du corps, qui importe à la vie, vital, essentiel ; ἐπ. τοῦ ζῆν, Arstt. G.A. 1, 11, 5, nécessaire à la vie ; abs. Xén. Eq. 12, 7 ; Arstt. G.A. 4, 1, 35 ; p. suite, qui touche aux parties essentielles du corps : τρῶμα, Hpc. 759g, 391 ; ἕλκος, Hpc. Acut. blessure grave ||
3 temporaire, Epict. (Stob. 74, 16); Clém. 220 ||
Sup. -ότατος, Pd. l. c. ; Thc. 1, 68 ; Isocr. l. c. ; Arstt. Rhet. 2, 22, 10 ; etc.
Étym. ἐπί, καιρός.
1. gunstig:
2. geneesk. serieus, riskant:
ἐπίκαιρος, zur rechten Zeit, am rechten Orte, gelegen ; ἐπικαιρότατος ἰατήρ Pind. P. 4.270 ; ἃ μὴ ʼπίκαιρα μηδὲ συμφέροντα Soph. O.R. 875 ; τρίποδʼ ἀμφίπυρον λουτρῶν ὁσίων θέσθʼ ἐπίκαιρον, zum Bade tauglich, Aj. 1385 ; τὸ μὲν ἐπικαιρότατον χωρίον πρὸς τὰ ἐπὶ Θρᾴκης ἀποχρῆσθαι Thuc. 1.68 ; νίκη 8.106 ; φυλακαί Xen. Mem. 3.6.10 ; τὰ ἐπίκαιρα φυλάσσοντες Hier. 10.5 ; τοὺς ἐπικαίρους τῶν τόπων Dem. 18.27 ; Folgde. – Auch wie ἐπικαίριος, leicht verwundbar, gefährlich, von Teilen des Körpers, Hippocr.; Arist. gener. an. 4.1, part. an. 4.2 ; auch ἕλκος, Hippocr. – Zeitlich, vorübergehend, Ggstz ἀΐδιος, Stob. fl. 5.112 ; ζημία u. ä., Clem.Al.
• Adv ., Sp.
• Adv ., Sp.
ἐπῐκαιρος
- 1opportune, timely ἐσσὶ δʼ ἰατὴρ ἐπικαιρότατος sc. Arkesilas P. 4.270
ἐπίκαιρος
ἐπί-καιρος, ον
- 1in fit time or place, in season, seasonable, opportune, convenient, Soph., Thuc.; of places, ἐπικαιρότατον χωρίον ἀποχρῆσθαι most convenient to use, Thuc.; τοὺς ἐπικαίρους τῶν τόπων Dem.:—also c. gen., λουτρῶν ἐπίκαιρος convenient for . ., Soph.
- 2of parts of the body, vital, Xen.