ἐπικάλυμμα
ἐπικάλυμμα, cover, veil
ἐπικάλυμμα [κᾰ], ατος, τό,
- cover, veil, πλοῦτος πολλῶν ἐ. ἐστιν κακῶν Men. 90.
- II in animals, covering of any orifice, of the gills of fish, Arist. HA 505a1, PA 696b3; of the opercula of crabs and other crustacea, Id. HA 527b26, 541b26, cf. 530a21.
ἐπικάλυμμα, ατος (τὸ) [κᾰ] tout objet pour couvrir :
1 couverture, voile, fig. Mén. (Stob. Fl. 91, 19) ||
2 carapace d’écrevisse, Arstt. H.A. 4, 3, 8 ; membrane qui recouvre les ouïes de poissons, Arstt. H.A. 2, 13, 5.
Étym. ἐπικαλύπτω.
ἐπικάλυμμα, τό, das Darübergedeckte, die Decke, Deckmantel, Menand. Stob. fl. 91.19. Bei Arist. H.A. 5.7 heißt der Krebsschwanz so.
Strong 1942
a cover, veil: metaph., τ. κακίας, I Pe 2:16.†