ἐπίκαιρος
ἐπίκαιρος, in fit time
ἐπίκαιρ-ος, ον,
- in fit time or place, seasonable, opportune, S. OT 875 (lyr.), Th. 6.34; νίκη -οτάτη Id. 8.106; of places, -ότατον χωρίον πρὸς τὰ ἐπὶ Θρᾴκης ἀποχρῆσθαι Id. 1.68; τὰ ἐ. advantageous positions, X. Hier. 10.5; τοὺς ἐ. τῶν τόπων D. 18.27, cf. Arist. Pol. 1331a21; Κόρκυρα ἐν -οτάτῳ κειμένη Isoc. 15.108; τὰ ἐνδεχόμενα καὶ -ότατα Arist. Rh. 1396b5; τοῦ πάθους τὸ ἐ. spontaneous outburst of passion, Longin. 18.2: also c. gen., τρίποδα . .λουτρῶν ἐπίκαιρον, = καιρὸν ἔχοντα λουτρῶν, convenient for . ., S. Aj. 1406 (anap.); ἰατὴρ -ότατος helping in time of need, Pi. P. 4.270. Adv. -ως Sm. Ps. 9.10, Sup. -οτάτως Anon. in Rh. 132.8.
- 2 serious, important, ἐ. σημεῖα important symptoms, Hp. Epid. 1.25; ἐς τέκμαρσιν Id. Acut. 1.
- 3 of parts of the body, vital, ἐν τῷ -οτάτῳ ἀφύλακτον X. Eq. 12.7, cf. Arist. GA 766a24; ἐ. τοῦ ζῆν necessary for life, ib. 719a16; of wounds, dangerous, ἐ. τρῶμα Hp. Fract. 11; ἕλκος Id. Acut. 46. Adv. -ρως, τετρῶσθαι Paus. 4.8.4.
- 4 susceptible to disorders, Gal. Nat.Fac. 2.8.
- II for a time, temporary, opp. ἀΐδιος, Epict. Gnom. 8; ἡ τῆς δόξης ἐ. εὐδαιμονία Vett.Val. 130.30.
ἐπί·καιρος, ος, ον :
1 opportun, favorable, convenable : ἰατήρ, Pd. P. 4, 270, médecin qui porte secours en temps utile ; en parl. de choses, Soph. O.R. 875 ; Thc. 6, 34 ; particul. en parl. de lieux : χωρίον, Thc. 1, 68 ; τόπος, Dém. 234, 14, emplacement, lieu favorable ; τὰ ἐπ. Xén. Hier. 10, 5, position avantageuse ; νῆσος ἐν ἐπικαιροτάτῳ κειμένη, Isocr. Antid. § 115, île dans une situation très favorable ; ἐπ. πρός τι, Thc. 1, 68 ; ἔς τι, Hpc. τινος, Soph. Aj. 1406, avantageux ou utile pour qqe ch. ||
2 important : σημεῖα, Hpc. 964a, symptômes importants ; νεῦρον, Hpc. 759d, nerf important ; particul. en parl. des organes ou des parties du corps, qui importe à la vie, vital, essentiel ; ἐπ. τοῦ ζῆν, Arstt. G.A. 1, 11, 5, nécessaire à la vie ; abs. Xén. Eq. 12, 7 ; Arstt. G.A. 4, 1, 35 ; p. suite, qui touche aux parties essentielles du corps : τρῶμα, Hpc. 759g, 391 ; ἕλκος, Hpc. Acut. blessure grave ||
3 temporaire, Epict. (Stob. 74, 16); Clém. 220 ||
Sup. -ότατος, Pd. l. c. ; Thc. 1, 68 ; Isocr. l. c. ; Arstt. Rhet. 2, 22, 10 ; etc.
Étym. ἐπί, καιρός.
1. gunstig:
2. geneesk. serieus, riskant:
ἐπίκαιρος, zur rechten Zeit, am rechten Orte, gelegen ; ἐπικαιρότατος ἰατήρ Pind. P. 4.270 ; ἃ μὴ ʼπίκαιρα μηδὲ συμφέροντα Soph. O.R. 875 ; τρίποδʼ ἀμφίπυρον λουτρῶν ὁσίων θέσθʼ ἐπίκαιρον, zum Bade tauglich, Aj. 1385 ; τὸ μὲν ἐπικαιρότατον χωρίον πρὸς τὰ ἐπὶ Θρᾴκης ἀποχρῆσθαι Thuc. 1.68 ; νίκη 8.106 ; φυλακαί Xen. Mem. 3.6.10 ; τὰ ἐπίκαιρα φυλάσσοντες Hier. 10.5 ; τοὺς ἐπικαίρους τῶν τόπων Dem. 18.27 ; Folgde. – Auch wie ἐπικαίριος, leicht verwundbar, gefährlich, von Teilen des Körpers, Hippocr.; Arist. gener. an. 4.1, part. an. 4.2 ; auch ἕλκος, Hippocr. – Zeitlich, vorübergehend, Ggstz ἀΐδιος, Stob. fl. 5.112 ; ζημία u. ä., Clem.Al.
• Adv ., Sp.
• Adv ., Sp.
ἐπῐκαιρος
- 1opportune, timely ἐσσὶ δʼ ἰατὴρ ἐπικαιρότατος sc. Arkesilas P. 4.270
ἐπίκαιρος
ἐπί-καιρος, ον
- 1in fit time or place, in season, seasonable, opportune, convenient, Soph., Thuc.; of places, ἐπικαιρότατον χωρίον ἀποχρῆσθαι most convenient to use, Thuc.; τοὺς ἐπικαίρους τῶν τόπων Dem.:—also c. gen., λουτρῶν ἐπίκαιρος convenient for . ., Soph.
- 2of parts of the body, vital, Xen.