ἐπικοιμάομαι

ἐπικοιμ-άομαι,

• fall asleep after a thing, Hp. Aph. 5.27; or, over a thing, [τοῖς βιβλίοις] Luc. Alex. 49: abs., fall asleep, δοκεῖς οὐ καθεύδων ἐπικεκοιμῆσθαι Pl. Euthd. 300a.
• • • 2 ἐ. ἐπί τινα overlay, LXX 3 Ki. 3.19; τῷ αὑτῆς παιδίῳ J. AJ 8.2.2.
  • II metaph. in pf. part. Pass., sleepy or negligent about a thing, Plb. 2.13.4.

ἐπικοιμάομαι, mit aor. pass., darauf schlafen, ἀλλά μοι δοκεῖς οὐ καθεύδων ἐπικεκοιμῆσθαι Plat. Euthyd. 300a ; τοῖς βιβλίοις Luc. Alex. 49 ; übertr., dabei nachlässig, saumselig sein, Pol. 2.13.4.

ἐπικοιμάομαι fut. ήσομαι

• Pass. to fall asleep over a thing, c. dat., Plat., Luc.